Everytrail

Trailrunning

Zomaar een paadje

Afgelopen weekend zat ik weer eens te googlen op het internet, om een paar leuke routes te vinden in mijn eigen omgeving. Het liefst bewegwijzerde trail-routes, maar ja… da’s een contradictio in terminis. Want het leuke van trails is natuurlijk genieten in de natuur en maar zien waar je uitkomt. Maar deze nog zeer beginnende wannabee trailrunner wil graag korte routes lopen en het liefst ook nog de weg terug vinden naar huis.

Een vennetje

Tijdens dat googlen kwam ik de app Everytrail tegen. Een app om je route mee te kunnen opnemen, waarbij de onderweg genomen foto’s toegevoegd worden aan die route, zodat je op internet precies kunt zien waar je bent geweest en wat daar voor moois te zien is. Dat leek me wel wat en dus downloade ik die app en was het plan om het binnenkort eens uit te proberen.

Langs het maisveld

Daarom liep ik vanmiddag het bos in Waalre in. Gewoon zonder enige voorbereiding over welke route dan ook. Links een paadje in, rechts een heuveltje op, daar rond een vennetje en hier langs een maisveld. De zon brandde fel en het luie zweet kwam er behoorlijk uit. Denk je lekker in de schaduw te lopen in het bos, mooi niet! Af en toe stond ik stil voor een foto en daarna liep ik weer rustig door. Vandaag ging het om genieten en op de looptechniek letten, tempo was totaal onbelangrijk. Na een uur en 8,5km had ik het beginpunt weer gevonden en zette ik mijn garmin en de app stop.

Maar ja, dan ga je de route uploaden op je computer en dan blijkt dat Garmin netjes zijn werk heeft gedaan, maar dat de app totaal niets gedaan heeft. GPS niet gevonden…. Tsja, gelukkig hebben we de foto’s nog 🙂

Advertenties

Het Wheel of Energy

Hardlopen, twitter, Wheel of Energy

Als sinds Richard Bottram op 9 oktobeer 2010 begon met zijn project het Wheel of Energy, wilde ik er al graag eens gaan lopen. Maar steeds lukte het niet, of het kwam niet uit met wedstrijdjes, of ik was weer eens (half) geblesseerd. Toen we vorige week terugkwamen van vakantie en ik buiten de vertrekhal het wheel zag staan, vond ik dat het nu echt tijd werd om spijkers met koppen te slaan. Op twitter zag ik een berichtje voorbij komen van @Anietbos dat zij daar ook graag wilde lopen, en de afspraak was snel gemaakt. Marc van @Frunning sloot zich bij ons aan en zodoende stonden wij vanmiddag tegen 13.00 uur op Schiphol bij het Wheel of Energy.

Anita, Marc en ik in het Wheel of Energy

We waren ruim op tijd (lees: 1 uur te vroeg), maar omdat er niemand voor ons zou lopen, begonnen we meteen. Eerst was het even uitproberen hoe we het beste konden lopen (te ver naar voren was “berg”op lopen en te ver naar achter was “berg”af lopen) en was het even zoeken naar de juiste snelheid. Maar na een paar minuten liepen we alle3 als een tierelier. Anita en Marc vonden het geen probleem zich aan te passen aan mijn tempo en het lopen ging goed. Ondertussen praatten we 100uit over van alles en nogwat, maar natuurlijk vooral over hardlopen.

Na 1 uur hadden we er nog altijd geen genoeg van en omdat op dat moment pas ons “eigen” uurtje inging, besloten we nog maar even door te gaan. Pas na 90 minuten stopten we het wheel, schakelden alles uit en hingen de sleutel in het kluisje. Daarna gingen we onderweg naar het Sheraton hotel, waar we gebruik mochten maken van de doucheruimte bij de fitness. Heerlijk luxe was het daar, mooie douches waar een lekker ruikende zeep voor ons klaar hing en na afloop waren daar de super grote, zachte handdoeken om ons af te drogen.

Voordat we weer in de trein stapten, namen we op Schiphol nog eeen hapje en een drankje, waarna we gezamenlijk de trein namen. Anita stapte uit in Utrecht, Marc in Den Bosch en ik zat de hele rit uit naar Eindhoven.

Ik kan het iedereen aanraden om te gaan lopen in het Wheel of Energy. Een mooie ervaring, je steunt er een goed doel mee en (in mijn geval) je leert er een paar hele leuke mensen door kennen. Ik zeg: doen!

Slakkenloopje

gel, Hardlopen, training lange duurloop

Omdat over 3 weken de 10EM van de Tilburg Ten Miles op het schema staan en ik nog geen duurloop langer dan 12km had gemaakt, vond ik het vanmorgen tijd voor een testje. Lukte het me om 15km te gaan lopen? En om mijn voet iets te ontzien, plande ik een rustige duurloop: 4,5km hardsjokken en dan 5min wandelen voor herstel. En dat dus 3x. Het favoriete 15km-rondje uitgekozen en na het ontbijt vertrokken.

Het 1e stukje ging moeizaam: A omdat ik sneller dan normaal wilde lopen (want ja, ik had toch een rustpauze tussendoor) B ik had behoorlijke wind tegen en C het was al ruim 3 weken geleden dat ik verder dan 10km had gelopen. Het ging zwaar, maar ik haalde het….nipt! Daarna 5 minuten wandelen, beetje rekken en weer gaan voor het 2e deel.

Doordat ik een afslag had genomen, kwam de wind nu van de zijkant en dat was ook niet makkelijk, maar door de lagere snelheid (zo ongeveer snelheid slak met een gebroken pootje) ging het wel goed. Maar ik begon nu wel te merken dat ik al lange tijd geen duurloop gewend was. Bovenbenen protesteerde nogal, waren zwaar en wilden niet echt vooruit. Volgens mij was het tijd voor het uitproberen van het 1e gelletje van mijn leven.

Gatver, wat was die gel zoet, mierzoet, brrr. Gelukkig moest ik er veel bij drinken, dus dat deed ik graag. De bidon die al 3 kwartier irritant klotste, kwam nu heel goed van pas! Snel die zoete smaak uit mijn mond spoelen. En weer verder.

Of het echt hielp, of dat ik gewoon wilde dat het hielp, maakt niet uit, maar mijn bovenbenen werkten opeens weer mee. Het liep makkelijker en wat soepeler. Het vechten was voorbij en ik kon zelfs weer genieten van mijn omgeving. Beetje om me heen kijken en mijn gedachten weer lekker laten afdwalen.

Bij de rotonde de piepjes van het einde van deel 2, even lekker wandelen en toen weer aanzetten voor deel 3. Deze keer was het echt aftellen: nog maar 3,5km, kom op je zit op 1/3 deel, nog maar 20 minuten, hup hup niet opgeven, je bent er bijna, nog maar 1 km, nog maar 500m en eindelijk, eindelijk mocht ik stoppen van Garmin. En hoewel het me moeite genoeg kosten, was ik toch zeer tevreden dat het me gelukt was. Mijn langste afstand sinds de 7heuvelenloop 2010…..

Nu even afwachten hoe mijn voet morgenochtend voelt, want die is nu wel iets gevoelig, maar als het morgen is weggetrokken, dan is deze test prima geslaagd en ga ik volgend week een volgende langere afstand lopen.

Nu even rust en voorbereiden voor zondag, want dan staat er een uurtje lopen in het Wheel of Energy op de planning!

Vakantie op Lanzarote

Hardlopen, Lanzarote, Vakantie
De ruige kust van Costa Teguise

De ruige kust van Costa Teguise

Vorige week scheen eindelijk de zon voor ons. We moesten er wel een paar uur vliegen voor over hebben, maar dat deden we graag. Ons appartement stond op Lanzarote in een klein kustplaatsje, Costa Teguise. En het was een heerlijke week, met veel niks doen, wandelen, aan het zwembad liggen en een paar keer naar het strand.

Maar natuurlijk had ik mijn loopschoenen niet voor niks mee genomen. Omdat het overdag altijd behoorlijk warm is, kwam ik een paar keer ’s morgens al op tijd mijn bed uit om over en/of langs het strand te rennen. Er lag een mooie fietspad van zo’n 2km langs de oceaan, waar je heerlijke heuveltje op-heuveltje af kon lopen en dat fietspad zat dus iedere keer in mijn looproute. Als de golven tegen de rotsen sloegen, kreeg je een fijne verkoelende nevel van zeewater over je heen. Dat was genieten daar.

Helaas is een week snel voorbij en heb ik ondertussen alweer een paar loopjes in mijn thuisomgeving achter de rug. Hoewel de temperatuur hier prettiger is met lopen, mag wat mij betreft de zon toch meer gaan schijnen. Een beetje zonneschijn maakt het leven meteen een stuk vrolijker 🙂