Parijs

Het begint een traditie te worden, ieder laatste weekend van de herfstvakantie naar Parijs met de stoeptegelmoeders. Jarenlang stonden we naast elkaar op dezelfde stoeptegels om onze kinderen te brengen en te halen naar en van de basisschool en die vriendschap bleef bestaan, ook toen we niet meer regelmatig op die stoeptegels te vinden waren, omdat onze kinderen de basisschool ontgroeiden. En afgelopen weekend was het dus weer Parijs-weekend. Een vriend van ons heeft een super appartement midden in het centrum en regelmatig zijn wij zo gelukkig dat we dat appartement mogen gebruiken.

Vrijdagmorgen werd ik rond 10.00 uur opgehaald en na 1 tussenstop, waar we onze broodjes aten in de zon, waren we tegen 15.00 uur in Parijs. Auto uitladen, even zitten, iets drinken, schoenen wisselen en beginnen aan de 1e wandeling. Na 2 uur lopen kwamen we bij de Tour de Montparnasse, 210m hoog en man-0-man wat heb je een mooi uitzicht, ’s avonds in het donker over heel de stad! Een aanrader, zeker ook door de lift die met 40km per uur omhoog sjeest. We waren zelfs getuige van een “flikkerende” Eiffeltoren.

http://www.youtube.com/watch?v=wx6LBgV7Um4

Zaterdagmorgen begon voor mij vroeg, omdat ik voor het ontbijt, voor alle slenteren van die dag, mijn rondje gelopen wilde hebben. Om 8.00 uur ging ik de deur uit, richting Eiffeltoren, er onderdoor, brug over, rechtsaf langs de Seine en dan linksaf, richting Arc d’Triomph. En dan opnieuw rechtsaf heerlijk over een nu nog rustige Champs d’Elysees.

Het is nog donker als ik bij de Eiffeltoren aankom.

Wat volgt vandaag is een slentertocht door de Marais, wat winkels bekijken rondom Centre Pompidou en een paar kilometer wandelen langs het Canal St. Martin. Met de metro gaan we terug naar het appartement, want de voetjes beginnen te protesteren. In het appartement genieten we van een goed glas rose, stokbrood met kaasjes en om het zout aan te vullen, van chips uit Nederland. We komen weer bij en onze voeten vinden het rustig zitten prettig. Nadat we nog even wat zijn gaan eten, genieten we van een volgend glas rose, want flessen mee terug nemen naar Nederland, dat kan natuurlijk niet.

De Arc, badend in het zonlicht.

Zondag maken we nog een korte wandeling door het centrum, en kiezen we een terrasje voor een laatste kop koffie/thee/cola-light. De rekening doet ons even slikken, maar ach, zo’n weekend met goed gezelschap is gewoon onbetaalbaar en voor de rest hebben we eurocard/mastercard.

48 uur in Parijs is eigenlijk veels te kort, maar met de afspraak dat we de traditie volgend jaar voortzetten, rijden we weer naar huis. En ja, thuiskomen is eigenlijk ook wel weer heel prettig!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Parijs

  1. Fabiola zegt:

    Wat een leuk verhaal over de stoeptegelmoeders en wat een mooie traditie, Parijs in het najaar. Blijven doen en blijven genieten! Zo’n rondje rennen ’s ochtends door Parijs lijkt me ook geweldig.

  2. Tiny zegt:

    Weekendjes van dit soort zijn er om steeds weer naar uit te kijken. In stand houden dus!

  3. Sylvia (RunSylRun) zegt:

    Leuk verhaal! Lekker erin houden dit meiden-uitje :-))

  4. ruud zegt:

    we hadden het er gisteravond op twitter nog toevallig over; een traditie is geboren; altijd leuk een weekendje parijs, (hoewel ik er nog nooit geweest ben…..)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s