So far so good

Hardlopen, vibram five finger

Volgens mij is het me nog nooit gelukt om me zo goed aan een schema te houden als deze keer. Liep ik normaal altijd wel een stukje verder dan eigenlijk mocht, nu loop ik zelfs geen 10 seconden langer dan mijn schema zegt. Beetje saai misschien wel, maar wil ik het deze keer echt goed doen, wil ik deze keer echt geen blessures, dan is dit de enige manier. Straks, als ik dit eenmaal onder de knie heb, dan kan ik weer fijn mijn eigen plan trekken!

Week 4 zit er nu op, in totaal loop ik nu 33 minuten op de vff/merrells, maar opgedeeld in 5 stukjes met 2 wandelminuten als pauze tussendoor. En eigenlijk, ik durf het nog niet hardop te zeggen, maar het voelt goed op dit moment. Het lijkt wel of alle pijntjes die ik had, heel langzaam aan het verdwijnen zijn. Mijn linkerknie, mijn rechterheup, mijn onderrug…. ze verdwijnen, worden minder….. Het lijkt wel een wonder.

Wat ik wel meer en meer voel zijn mijn kuiten. Die worden behoorlijk aan het werk gezet. Tijdens de trainingen heb ik weinig last van, maar de wandelminuten voel ik ze wel even. En vorige week had ik opeens een hele dag geweldige spierpijn in beide kuiten, die de dag erna even zo plotseling weer over was. Ik kan wel wat redenen bedenken waarom het net die keer extra aankwam bij mijn kuiten, maar welke de juiste is…. ik weet het niet. Feit is dat die spierpijn snel weg was en dat is een goed teken.

Waar ik heel erg naar uitkijk is het lopen van een heerlijke lange duurloop, want die paar minuten die ik nu achter elkaar mag lopen, stelt niks voor. Maar dat zal binnenkort goed komen, want het schema gaat vanaf nu behoorlijk snel opbouwen. Nog een paar weken geduld en ik kan eindelijk zeggen dat ik een echte barefoot style hardloopster ben. Nog een paar weken geduldig opbouwen en dan geloof ik er zelf ook in!

Advertenties

Verder zonder enige steun

Uncategorized

Na een aantal mislukte pogingen omdat ik teveel te snel wilde en niet luisterde naar dit oude, krakende lijf, is het me dan toch eindelijk gelukt. Na een trainingsschema van 12 weken kan ik 15 minuten achter elkaar op de vibram five fingers lopen. Ja, je leest het goed: 12 weken heb ik nodig gehad om 15 minuten achter elkaar te kunnen hardlopen! Althans… hardlopen op die vff dus. Op schoenen met dikke zool kon ik natuurlijk al een heel stuk verder lopen, maar dat wil ik dus echt niet meer.

Eigenlijk was ik van plan om de verdere opbouw ook zo te doen. Gewoon combineren, stukjes op dikke zool en stukjes zonder dikke zool lopen. En dan steeds meer minimalistische en minder op zolen en dan maar zien wanneer ik de complete overstap zou kunnen maken.

Maar toen ging ik dus naar Anyonesrunshop in Tilburg voor advies en het kopen van een paar nieuwe minimalistische schoenen. Bijna 2 uur heb ik daar schoenen gepast, heen-en-weer gelopen met Paul die keek hoe ik liep, tik-tik-tik-tik roepende omdat ik nog een paar pasjes extra per minuut moet maken en advies gevende waarop ik nog meer moest letten. En natuurlijk hoor je in die tijd heel veel verhalen over het barefootstyle lopen. Als er iemand enthousiast is en dat kan overbrengen, dan is hij het wel.

En als je dan advies krijgt om je gewone schoenen niet meer te gebruiken, maar de volledige overstap te maken naar minimalistisch, omkleed met redenen waarom en het stellige vertrouwen dat het ook mij gaat lukken, tsja… dan moet je daar toch goed over nadenken. En dat heb ik gedaan. Hier en daar een beetje advies vragend, nadenkend over de wedstrijden die ik dan dus niet kan lopen de komende maanden en mezelf ook afvragend of ik er net zoveel vertrouwen in heb dat ik het kan, dat ik het ook voor elkaar krijg.

Maar het besluit is gevallen, het schema omgegooid. Vanaf deze week loop ik alleen nog maar minimalistisch. Alle oude hardloopschoenen zijn de kliko in, met alle zooltjes van de diverse podotherapeuten. Aangezien die dingen toch nooit voorkomen hebben dat ik blessures had en ook niet hielpen om die blessures te genezen, durf ik het wel aan. Het enige dat mij nu nog afremt is mijn rechterheup en misschien is dat maar goed ook, want daardoor loop ik dus geen minuut langer dan het schema aangeeft. Zo lang ik die heup onder de duim kan houden, zo lang die heup steeds meer belast kan worden voordat hij zeurt, heb ik dat er wel voor over.

Nog maar 9 weken voor dat uur op vff…. ik kan gewoon niet wachten!!

De halve van Renesse

Halve van Renesse

Die voor mij dus geen halve werd, maar een 12,1km. In oktober vorig jaar had ik me nog vol mooie plannen ingeschreven , maar ja…… een blessure gooide roet in het eten en uit voorzorg zette ik de inschrijving voor de halve om in de 12,1km. Want na alle mooie verhalen over vorig jaar, wilde ik er dit jaar toch zeker bij zijn.

Al om 6 uur ’s morgens liep de wekker af en na een kort moment van tegenzin, stond ik toch vrij snel naast mijn bed. Want voordat ik om half 11 kon starten, moest ik nog ruim 2 uur rijden en onderweg Kitty oppikken. Na een rustig ritje (jemig, wat is dat stuk rijden in Zeeland saai!) kwamen we ruim op tijd aan in Renesse. Op het parkeerterrein ontmoeten we al gelijk John, die er ook al een aardig ritje op had zitten. Ge3en liepen we naar het buurtcentrum om onze startnummers op te halen, waar niet veel later ook Jacqueline aankwam. Gelukkig hadden we genoeg tijd voor een praatje, een kop koffie en ik had zelfs genoeg tijd om 3x opnieuw in de rij te gaan staan voor de toiletten. Irritante gewoonte….

Foto gemaakt door Fabiola

Vlak voor de start van de 12,1 km maakten we ook nog kennis met Gunter en Fabiola, die niet meeliepen, maar voor de broodnodige support zouden zorgen. Leuk jullie ontmoet te hebben en dank voor de foto’s!

Het deelnemersveld op de 12,1km was niet zo gek groot, dus mijn plekje achterin had ik snel gevonden. Het startschot en weg waren we. Eerst een stukje dorp, stukje fietspad en daarna zand/grint paden langs een duinenrand. Mooi lopen! Na 3km draaiden we het strand op en daar werd het lopen zwaarder. Wat me zeer verwonderde was dat ik nauwelijks de zee zag, zo breed was het strand. Oke, goed letten op de techniek, korte pasjes, op de voorvoet en vooral niet kijken hoe ver we nog moesten…..

Na 5km de duinen weer over, weg van het strand. Maar als je dacht dat het lopen makkelijker werd…. nou nee. Nu waren de duinen aan de beurt. En die zijn best wel behoorlijk hoog! Dus opnieuw letten op het lopen, knieen omhoog, arm inzet en vooral niet kijken hoe hoog dat ding nog was! En dan de beloning, jezelf heerlijk omlaag laten “vallen”, tempo maken om de volgende duin weer te beklimmen. Maar zoals aan alles, kwam ook aan de duinen een einde en we mochten lekker lopen in de schaduw van een bos. Single tracks, bruggetje, bochtje links, bochtje rechts. En dan een wildrooster over en opnieuw een duingebied in. Wat een heerlijk rondje, met verschillende ondergronden, verschillend gebied om in te lopen, stukjes vlak, klimmetjes, alles wat een loopje leuk kan maken zat erin.

Bijna bij de finish

Uiteindelijk hoor ik de speaker weer. En een paar 100m voor de finish staan Fabiola en Gunter aan te moedigen. Nog even lachen naar de fotograaf en dan snel verder. Hoewel de tijd niet super is, is het toch beter dan ik van tevoren had gedacht: in 1.15 kom ik over de finish. Medaille om, flesje water en dan heerlijk uitlopen en genieten van het feit dat ik toch mooi weer die 12km achter elkaar kan lopen. Veel mensen heb ik ingehaald terwijl ze wandelden, maar ik heb de hele afstand “hard”lopend kunnen afleggen. Zelfs niet gestopt bij de ruim aanwezige drankposten, omdat ik zelf mijn bidon water bij me had.

Nadat we allemaal gedoucht zijn, zoeken we een terrasje op voor een hapje en een drankje. Na het genieten van het lopen, geniet ik nu van het heerlijk niks meer hoeven. Lekkere salade, lekker wat drinken, goed gezelschap, wat wil een mens nog meer? De middag gaat veel te snel voorbij en met een terugreis van opnieuw ruim 2 uur voor de boeg, gaan we rond 5 uur op pad terug naar Brabant.

Als het even kan, ben ik er volgend jaar zeker weer bij. Een super mooi, afwisselend rondje, netjes georganiseerd, met meer dan voldoende vrijwilligers, genoeg waterposten onderweg en mooi weer in Zeeland. Het vroege opstaan en de 2 uur rijden, heb ik hier zeker weer voor over!