Hollands weertje

Toen me gevraagd werd of ik een aantal dagen in Oosterhout wilde werken, had ik meteen zoiets van: ja, dat wil ik wel. Want niemand minder dan Kitty woont daar in de buurt en het was alweer even geleden dat we samen een rondje liepen en een heerlijk konden bijpraten. Na een beetje heen-en-weer getwitter, spraken we afgelopen dinsdag af. Eerst een rondje in het bos, daarna lekker eten bij Kitty.

Toen ik na mijn dienst om kwart voor 6 het gebouw uit stapte, stond Kitty al op de stoep, klaar in haar roze Nike-outfit. Zo als wel vaker, weet Kitty overal de weg, dus ik reed mooi achter haar aan naar een bos ergens bij Dorst in de buurt. We zouden mijn schema aanhouden (50 min – pauze 2 min wandelen – 10 min) en ook op mijn tempo lopen. Met andere woorden: voor Kitty een rustig rondje, voor mij aanpoten, zeker omdat we ook nog wat wilden praten onderweg. En een mooi rondje werd het. Loeizwaar voor mij met mul zand, heuveltjes, mtb-paadjes, nog meer mul zand, maar een heerlijke training in een mooie omgeving. Na iets meer dan een uur waren we terug bij de auto’s en reed ik opnieuw achter Kitty aan, deze keer naar haar huis, waar ik mocht douchen terwijl zij de keuken indook om te koken. Luxe!!! Nodeloos om te zeggen dat het tijdens het eten zeer gezellig was, fijn om weer lekker bij te kletsen.

Malpie

Gistermiddag werd het hier over de Malpie een erg nat rondje. Nadat het tot me door was gedrongen dat het echt niet droog zou worden die dag, besloot ik maar gewoon te gaan. Natter dan nat kan een mens toch niet worden, en smelten zou ik niet, dus hup naar buiten. Het begin liep ik in een miezer bui, ik kwam wat wandelaars tegen met regenjassen en -laarzen, paraplu op, die mij een bikkel noemden. Nou, dat vond ik eigenlijk van hun, want mij zou je in dat weer niet naar buiten krijgen voor een wandelingetje. Halverwege mijn rondje werd het zelfs even droog en kon ik rond om me heen genieten van de Malpie, van de mooie paarse heide, met een paar donkere wolken erboven. Heerlijk om zo ver te zijn met opbouwen dat ik hier weer kan lopen.

Ook hier kwam ik weer wandelaars tegen. Onder hun paraplu op het fietspad, terwijl ik op het zandpad ernaast liep, dwars door de plassen, waarbij het water af en toe hoog opspatte. Sommige blikken zijn goud waard, ik geloof dat een aantal mij niet helemaal goed wijs vond 🙂 Op de weg terug nam ik ergens een verkeerde afslag. Niet dat ik dat erg vond, maar ik was op de vff nog niet verder geweest dan zo’n 60 min en dat was deze keer ook de bedoeling. Maar die 60 min waren al voorbij toen ik nog 2,5 km naar huis toe moest. Dus heb ik even 500m gewandeld, even de kuiten en achillessen wat rust gegund, om daarna toch verder te gaan.

Zeiknat en druipende van de regen kwam ik thuis. Maar ook zeer tevreden dat ik toch weer een stukje verder was gekomen op de vff. Het werden uiteindelijk 11,5 km in 1 uur 20 min. Nee, niet snel, het was niet voor niks een slome duurloop, maar wel lekker 🙂

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Opbouwschema, VFF Spyridon, vibram five finger. Bookmark de permalink .

Een reactie op Hollands weertje

  1. Klaar om verder uit te bouwen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s