Koning van Spanje 2013

Trailrunning, VFF Spyridon, wedstrijd

KvSMoederdag 2013, geen ontbijt op bed en geen kindertjes met kadootjes. Nee, ik kreeg vandaag precies wat ik wilde: een dagje naar Zuid-Limburg voor het lopen van een mooie trail. Net als in 2011 en 2012 sta ik ook dit jaar weer aan de start van de Koning van Spanje in Gulpen. Ging ik vorige jaren nog samen met Kitty, dit jaar kwamen we met zo’n 15 man/vrouw van de loopgroep Eindhovenloopt om die heuvels in het zuiden van ons land te bedwingen. De meesten hadden gekozen voor de 9,4 km, maar ik wilde graag een stukje verder lopen en koos voor de 16,8 km. Tsja, wist ik veel dat die starttijden zo uit elkaar getrokken zouden worden? Zij liepen in de zon, ik in de zon/regen/wind, zij zaten al om 12 uur aan het limburgse bier, ik moest toen nog vertrekken…. Soms valt het niet mee om de uitzondering te zijn 🙂

Het feestje begon al bij aankomst. Eén van de 1e die ik zag en sprak was trainer Tiny. Ik had het gevoel dat iedere keer dat ik me omdraaide er wel weer een ander bekende loper stond om een praatje mee te maken. Er zijn heel wat handjes geschud, kusjes uitgedeeld en ontvangen en ik heb met heel wat nieuwe mensen kennis gemaakt. Het blijft leuk die ontspannen sfeer bij zo’n trail. Ook Claudette (die ik ontmoette bij de 5x50km special heroes trail) en met wie ik samen zou lopen, was al op tijd aanwezig. Nadat we de 9,4 km en de 31 km lopers hebben uitgezwaaid, hadden we nog genoeg tijd voor en kop koffie. En om even bij te praten en een plan de campagne te maken over hoe we zouden lopen. Het plan werd: we zien wel hoe het gaat.

Tegen half 12 ging ik weer naar buiten om de lopers van de loopgroep op te wachten. Fijn om te horen en zien dat ze allemaal heel erg genoten hadden. Voor vele was het een 1e kennismaking met het trailrunnen en ik denk dat ik in het vervolg niet meer alleen naar de trails toe hoef 🙂 Ik kon de tas met autosleutels, portemonnee’s, jasjes ed die ik in bewaring had, aan hun teruggeven en zocht nog even een vieze, smerige dixie op (enige minpuntje aan dit super evenement: te weinig fatsoenlijke toiletten) en ging ergens in de buurt van de start staan.

Tot op dat moment was het weer eigenlijk heel redelijk geweest. Niet echt warm, maar wel droog en af en toe zonnig. Natuurlijk begon het om 10 voor 12 te regenen. Iedereen probeerde nog wat te schuilen onder de aanwezige party-tenten, maar ja om 12 uur ging onverbiddelijk dat startschot en gingen we gewoon op pad. Claudette was ik daarvoor al kwijt geraakt, maar ik verwachte haar nog wel ergens tegen te komen, dus ik ging maar gewoon achter de groep aan en zou wel zien hoe het allemaal zou gaan.

Het 1e deel van de route is bekend, door het grasveld, klein stukje omlaag over keien en keitjes (in de bocht kreeg ik nog even een regenjasje aangereikt door manlief) en dan linksaf omhoog. In gedachten blijf ik telkens tot 4 tellen en moet van mezelf gewoon die 180 pasjes maken, kleine pasjes, en blijven lopen! 1, 2, 3, 4, 1, 2, 3, 4 tik-tak-tik-tak inademen 2 tellen, uitademen 2 tellen. En ja hoor, ik kom boven, ga rechtsaf het weiland in, daal af en hop mag opnieuw omhoog door een stukje weiland en dan het bos in. Vorig jaar liep ik hier al te wandelen, vandaag dus mooi  niet! En zo’n bospad loopt gewoon heerlijk, dat we nog steeds wat omhoog gaan, daar denk ik gewoon niet aan. En wat kan een afdaling daarna heerlijk zijn!

Het blijft wel uitkijken op deze paden. Het is duidelijk niet zo’n mooi vlak bospad als ik ken in mijn omgeving. Boomwortels, stenen, ongelijk, smalle paadjes, soms dat alles tegelijk. Het om me heen kijken en genieten kan ik wel vergeten, want dan zou ik direct gestrekt liggen. Achter me hoor ik de vraag: Gaat het goed, Esther? Eh ja, het gaat goed, maar ik heb geen idee wie het me vraagt. En ik durf niet om te kijken…. Even later word ik ingehaald en blijkt dat Kari van Run2Day Eindhoven me de vraag stelde.

Ergens na zo’n 6 km krijg ik gezelschap. Die vff’jes blijken regelmatig een reden om me aan te spreken. En de volgende paar kilometers loop ik samen met iemand uit de omgeving van Rotterdam. En vlak voor de drankpost sluit iemand uit Friesland ook aan. Ge3en gaan we samen verder op pad. Eerst nog even wat drinken en een banaantje en dan weer door. Wat me even irriteert is dat zo’n 10-15 m na de drankpost een aantal plastic bekertjes op de grond liggen, net voordat we weer het bos in gaan. Zo jammer dat sommige mensen hun bekertje niet gewoon leeg kunnen drinken en weg kunnen gooien bij de drankpost! Nee, meenemen en dan 10 m verder op de grond gooien 😦 Gelukkig zijn het er maar een stuk of 10, maar toch….

Het bos weer in, even op bekend terrein van vorig jaar. Lekker omlaag, maar daarna natuurlijk weer omhoog. Op het 10 km punt komen de routes van de 31 km en de 17 km trail bij elkaar. En gelukkig, ook die toppers wandelen de bergen op, dus ik val niet al te erg uit de toon. Daarna een aantal single trails, heerlijk lopen, een heel deel zonder echte hoogte- of diepte punten die bedwongen moeten worden. Ik word een paar keer ingehaald door lopers van de lange trail met een “hoi Esther”. Leuk, om hier wat bekenden weer tegen te komen 🙂

IMG-20130512-WA0001We klauteren ergens nog even over een boomstam en dan weet ik weer waar ik ben. Niet al te ver van de finish, dus nog even wat aanzetten en niet denken aan het feit dat mijn benen toch wel redelijk moe aan het worden zijn. Maar het einde is in zicht, gelukkig en helaas tegelijk. Bochtje om en dan is de weg weer verhard. Ik weet dat er nog 1 beklimming komt en ik moet van mezelf doorlopen, nog tot die boom, daarna nog tot die bocht, maar dan geef ik het op. Wandelen omhoog wordt het. Dan de laatste weg oversteken en rechtsaf het keienpad op omlaag. Met een beetje lef en niet al te voorzichtig naar beneden, wel blijven uitkijken, dan rechts het weiland weer op en hoppa 3x bijna onderuit, maar ik blijf staan. Zou wat zijn, in het zicht van de finish nog even een duik in de modder nemen… Opeens de trainer aan de kant, met camera (goed dat ik niet onderuit ging!) hup grote grijns op mijn kop toveren, moet natuurlijk wel blij op de foto’s. Laatste paar meters staan de loopmaatjes langs de kant, leuk! Over de matten, horloge uitzetten en dan zien dat ik zo’n 8 minuten sneller ben dan ik van tevoren in mijn hoofd had. Biertje verdient dus 🙂

IMG-20130512-WA0000foto

Ook leuk dat veel loopgroep-maatjes op me gewacht hadden, ondanks dat ik ruim 2 uur na hen binnen kwam. Hier en daar nog een praatje voor ze vertrekken, nog een praatje met een aantal andere bekenden. Wat een geweldige sfeer hier in Gulpen! Daarna nog even rustig binnen aan een tafeltje met opnieuw een pilsje (dorst!) nog even napraten. Had ik al gezegd dat ik een heerlijke moederdag had? Nee? Bij deze, het was een super moederdag! Enne… Mudsweattrails, zet mijn naam maar vast weer op de startlijst van volgend jaar, want ik ben er zeker weten weer bij!

Advertenties

10 gedachtes over “Koning van Spanje 2013

  1. supergoed gedaan hoor!! En heel leuk van je in levende lijve ontmoet te hebben. Denk dat we elkaar her en der nog wel eens tegen zullen komen op een trail 🙂

  2. Esther, mooi verslag over de KvS. En natuurlijk een topprestatie! Waar jij vorig jaar liep te wandelen gebeurde mij nu. Moet je mij het trucje leren met de 180 pasjes tik-tak-tik-tak.

  3. Hey Es,
    Het klinkt erg leuk!! Wat een leuk verslag! Leuk dat je een super Moederdag hebt gehad! Inderdaad het is iets voor mij 😉 dan volgend jaar ben ik erbij !!

  4. Mooi verslag Esther. Acht minuten is een hele hoop. Ik vond het jammer dat ik er niet bij kon zijn. Ik denk dat jij volgend jaar weer aan de start staat. Misschien dat voor de 31?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s