HM Eindhoven 2013

Zondagmorgen word ik om half 8 wakker van de regen tegen de ramen. Brrr… geen best begin van deze marathondag. Maar gelukkig hoef ik pas om 11 uur de deur uit, dus ik draai me om en hoop later wakker te worden zonder regen. Helaas…. ook om 9 uur klettert de regen nog steeds en waait de wind hard om het huis. Weer om lekker binnen te blijven dus, ware het niet dat die halve marathon gelopen moet worden.

De hele marathon en de estafette-lopers starten echt in de stromende regen, helden zijn het! Het vliegtuigje dat de uitzending zou ondersteunen, kan niet opstijgen. Dat geeft al aan dat het weer echt slecht is. En ook de eindtijd van de latere winnaar valt flink tegen. Ook dat geeft aan, dat deze marathon door het weer echt zwaar was.

De kleding die ik gisteravond al had klaar gelegd, bekijk ik nu met andere ogen… Hmm, als het echt zo nat blijft, dan is een rokje en korte mouw shirtje misschien wat minder prettig. Toch regenjasje er over? Alleen losse mouwtjes of toch eenlange mouw shirt eronder??? Ik besluit een rugzak vol kleding mee te nemen en vlak voordat ik het startvak in ga pas te beslissen wat het word.

DSC_0358Samen met echtgenoot rijd ik naar Eindhoven en niet ver van de start vinden we een parkeerplek. Bovendien is het ook op een redelijk afstand van de finish. Nu moet ik toch echt beslissen waarin ik wil gaan lopen en trek een lange mouw shirtje aan onder mijn marathoon-shirt. Het is nu redelijk droog, dus ik gok erop dat het zo blijft. Maar het waait wel behoorlijk, dus ik kies voor een stukje warmte. Dan doen we alle2 een charmante regenjas aan en sluiten ons aan bij de meute die richting startvak loopt. We staan in startvak roze en die blijkt ergens langs de Montgomerylaan te zijn. Met wat kunst-en vliegwerk komen we daarin terecht en hier begint het wachten. Natuurlijk zijn we te vroeg, maar gelukkig is het droog. Ik heb vanmorgen besloten om een gok te nemen met een nieuw gelletje. En al in het startvak werk ik de 1e naar binnen. Nu maar hopen dat ik er geen last van ga krijgen onderweg, maar dat het juist een boost gaat geven,.

Een kwartier na het startschot komt ook ons vak in beweging. Startstreep over en garmin indrukken. Maar blijkbaar had ik dat al eerder gedaan in het gedrang, want garmin gaat uit. Huh? What the f**k?? Geen idee wat ik gedaan heb, maar ergens ging er iets goed mis. Ik baal ervan, maar goed, de netto-tijd komt toch wel in de uitslagen. Dus opnieuw op start drukken, zodat ik in ieder geval de kilometertijden weet.

Eerst hoor ik links mijn naam roepen, Ietje&co, van mijn vroegere AV moedigen me aan, daarna rechts een kreet: Tiny! Yes, toch even gezien, high 5 en doorrrr!

Na bijna 2 kilometer is al de 1e drankpost. Aangezien ik nu al een droge strot heb, besluit ik een bekertje water aan te nemen. Op het moment dat ik wil drinken, word ik pootje gehaakt door een mede-loper. Ik blijf net op de been, maar het water plenst in mijn gezicht. Even ben ik bang dat ik een lens kwijt ben, ik zie niks meer. Maar gelukkig na wat knipperen blijkt de lens toch op z’n plaats en kan ik een zucht van opluchting slaken. Zonder lenzen ben ik blind en had ik meteen kunnen stoppen. Nu kan ik door, maar ik besluit om niet meer lopende iets te drinken!! Waarschuwing gehad!

Het loopt vrij aardig, eigenlijk iets sneller dan ik wil en ik roep mezelf een aantal keren tot de orde: rustig, je moet nog een heel eind! De lange rechte wegen maken deze hm wel tot een saaie hm, langs de kant is geen bal te zien, echt een mooie route is het niet in Eindhoven. Wel een snelle hm, maar ja… voor deze slak maakt het weinig verschil. Maar ondanks het slechte weer is het publiek wel volop aanwezig en worden er bemoedigende woorden geroepen. De bandjes langs de kant doen hun best en zorgen voor een vrolijke muzikale omlijsting. Ik loop liever in de natuur, maar dit heeft toch ook wel z’n charmes! En dan de vele, vele vrijwilligers die ook met dit weer, uren in de koud hebben gestaan. Met voor iedereen een beker water, sportdrank, sinaasappel of spons, dat zijn de echte helden van vandaag! Ondanks koud en regen toch een vriendelijk woord en een aanmoediging. Super!!

De kilometers blijven lekker lopen, ondertussen zijn we op de Anthony Fokkerweg aangekomen en ik besluit mijn 2e gelletje te nemen. Van de 1e heb ik geen last gehad en misschien loopt het daarom zo lekker, dus ik waag het op de 2e. Niet dat ik denk het nu nodig te hebben, maar om te voorkomen dat ik een dipje krijg. Straks in Parijs zal ik ze zeker nodig hebben, dus nu maar alvast beginnen om eraan te wennen. En aangezien ik nergens echt vermoeide benen heb gehad, zal het vast wel gewerkt hebben. Denk ik. Of misschien alleen psychisch, maar ook dat helpt mee.

We draaien de Oirschotsedijk op. Nieuwe wegdek, lekker om overheen te lopen. Gisteren liep ik hier toch echt wat prettiger en makkelijker. Nu beginnen de kilometers te tellen. Bij kilometer 16 houd ik mezelf voor dat het nog maar 5 km is, een pisrondje, een rondje van niks, ik trek er normaal mijn loopkleding niet voor aan. Hup niet aanstellen Es, doorlopen. Ik realiseer me dat het niet zozeer de vermoeidheid is, als wel het idee dat ik gewoon geen zin meer heb in hardlopen. Maar geen zin is geen reden om te stoppen! Als we de Oirschotsedijk afkomen, krijgen we de wind echt pal tegen. Bah, de zin zakt nog verder weg, wat een rotstuk hier. manmethamerEn dan kom ik ook de man met de hamer tegen, gelukkig alleen in de vorm van een heule grote opblaaspop en ik kan erom lachen. Ha, wat nou man met de hamer, ik heb nergens last van. Benen voelen goed, dus niet klagen, zeuren en miepen, zo meteen loop je in het centrum en daar is het weer leuk, Es, kom op!

En dan hoor ik opeens mijn naam. Tiny staat bij de 19 km aan te moedigen en daardoor krijg ik weer energie. Hup, nog maar een stukje. Langs het stadion, langs Philips, langs de MediaMarkt en het 18septemberplein op. Weer mijn naam: opnieuw Ietje&co, yes nog meer energie. Stukje centrum, dan de markt over. Langs hotel Queens, de thuisbasis van Marathoon vandaag. En hoewel ik de mensen niet ken, krijg ik een aantal high 5’s gewoon omdat ik in een van hun shirtjes loop. Dan het minst leuke stukje in mijn ogen: over Stratumseind, smal, veel mensen, veel commentaar. De geur van bier, maar je moet nog verder. Gelukkig maar een kort stukje, bruggetje over (vandaag valt zelfs het bruggetje niet tegen) en daar staat de loopgroep. Even zwaaien en door. Richting Run2Day. En daar staat André met zijn camera. Ook even naar André zwaaien dus. Laatste stukje nu. Nog even rechtdoor en dan komt de finishboog in zicht. Aanzetten, laatste krachten eruit persen en lopen!!

Foto van André

Zwaaien naar André

Foto van André

Foto van André

Finish! Yes, gelukt, gedaan, missie volbracht. Na 7 maanden lang geen echte, lange wegwedstrijden, maar lekker spelen in de natuur, waar wandelen geen schande is op de trails, lukte het me vandaag om 21,1 kilometer achter elkaar te lopen, zonder stop. Ik kan het dus nog wel! Garmin stopt op 2.19, maar ik heb dus geen idee van de eindtijd. Later blijkt dat er 5 minuten af mogen, en dat ik gefinisht ben op 2.14.37. Niet slecht vind ik. En 6 minuten sneller dan Parijs in maart en sowieso een pr op de vff. Ik ben tevreden.

medailleWat ik minder leuk vind is dat ik direct moet stilstaan. Mijn kuiten, die ik de laatste kilometer nog flink aan het werk gezet heb door te versnellen, lopen vol. En van doorwandelen is geen sprake. Iedereen staat stil en ik dus ook. Auw, auw dit doet pijn, ik wil weg, maar kan geen kant op. Eerst door het finish-vak strompelen, energiedrank wil ik niet, water wel, maar die word alleen in bekertjes geschonken. Valt me tegen, want ik wil gewoon een flesje water om die rustig leeg te drinken. Niet hier in de koud snel een beker water wegwerken. Bovendien zou de organisatie met dit weer best wel dekentjes mogen uitdelen. Het is KOUD!! Zo lang ik liep, had ik nergens last van, maar nu hier in de drukte, waar ik geen kant op kan, krijg ik het koud. Ik wil weg, maar de uitgang is nog smaller, lopers kunnen niet doorlopen, publiek staat op familie en vrienden te wachten. Zij lekker in warme jassen, ik kleum! Dit stukje was ik vergeten van wegwedstrijden met veel lopers: de opstoppingen na de finish en niet direct iets warms kunnen aantrekken.

Maar gelukkig, uiteindelijk kan ik toch door. Ik schiet de Heuvelgalerie in, zie een eenzame stoel en laat me er dankbaar op zakken. Even de kuiten masseren, even rust en 5 minuten later is alle leed geleden en kan ik verder. Verder naar het Stratumseind (jawel, alweer), naar de kroeg waar de loopgroep staat. Opnieuw koud, koud, koud en ik ben heel blij als ik de jas van de trainerT aan mag, heerlijk die warmte. Een loopmaatje heeft een extra jas bij, dus die mag ik aan. En gelukkig komt manlief dan aangelopen met mijn tas en kan ik mijn trainingspak aandoen. Plus droge schoenen, want mijn vffjes zijn doorweekt. Wat een genot die warmte en met een slok Berenburger word ik weer door en door warm.

Aangezien de loopgroep al de hele dag op pad is in de kou, nemen ze al snel afscheid. Maar man en ik hebben nog wel zin in een borrel, dus we gaan naar ’t Mulderke. Altijd gezellig daar met veel lopers. John (pacer op de 1 uur 55) en Ans komen daar ook naartoe en als ik dan word aangesproken door Sandra (hee, mag ik wat vragen, ben jij misschien..??), een twittermaatje, maar tot dan toe onbekend, word het nog gezelliger. Eerst warme chocomelk, daarna door met rosé. Heerlijk om zo bij te komen na een inspanning 🙂

En dan de volgende dag opstaan, zonder enig centje pijn…. wat voelt dat goed!! Dat is wel eens anders geweest. Ooit moest ik maanden toe trainen naar een HM, nu bedenk ik gewoon 2-3 weken van tevoren dat ik wel eens mee zou kunnen doen…. Ik ben nog niet waar ik zijn wil, maar ik kom er wel. Stap voor stap op mijn vffjes 🙂

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in MarathonEindhoven, VFF. Bookmark de permalink .

9 reacties op HM Eindhoven 2013

  1. Keurig werk geleverd! Kijk en nu zijn we bijna op het punt waar we naar toe hebben gewerkt. Als je nu aan je vragen Esther ga je over twee weken mee naar plaats X om er een HM te lopen dan kun je dat gewoon op grond van je basis!!

  2. langzaamaan zegt:

    Je hebt het maar mooi gedaan!! En nog in een geweldige tijd zeg, top hoor! En ja, helaas, dat wachten vooraf en achteraf maakt die grote loopjes wat minder leuk, heb ik inmiddels gemerkt.

  3. Klasse Esther. Met enige jaloezie te verslag gelezen. Ik wil dit ook weer kunnen. Maar jij bent ook van ver gekomen, en daar houd ik me aan vast. Fijn voor je dat het zo goed gaat!

  4. John zegt:

    Door het haaswerk heb ik geen tijd gehad om van de omgeving te “genieten” 😉 en zijn de lange rechte stukken niet als saai ervaren, maar ik kan me goed voorstellen dat dit in andere gevallen zeker een feit is.
    Dit geeft vertrouwen voor de voorbereiding op je eerste marathon. Het was weer gezellig om even in het Mulderke bij te kletsen en droog te zitten.
    Op naar de volgende, heel blijven en vooral blijven genieten.

  5. Nesrine (@RunNes) zegt:

    Gefeliciteerd met je PR op de vff in dit natte weer!! YOU did it!!

  6. Mettje zegt:

    Mooi gedaan en een vet PR. Wat wil je nog meer!!

  7. Ton zegt:

    Ik zat met twee vermoeide lopers in het mulderke dus ik was te vroeg naar huis 😉 Goed op weg naar “vorm”!

  8. Daniëlle zegt:

    Hihi, ik vond het wel lekker weer hoor 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s