Over een AP die niet luisterde

training lange duurloop, twitter, vibram five finger

Als sinds de zomervakantie zeurt en piept mijn rechter achillespees. Niet echt echte pijn, maar toch wel aanwezig en gevoelig. Soms een tijdje weg, dan toch weer terug. Irritant en vervelend dus, maar geen reden om te stoppen met trainen. Een enkele keer sloeg ik een training over, maar dat hoefde gelukkig niet vaak. En eigenlijk werd het ook wel steeds minder en minder.

Tot het weekend in Parijs dus. Wandelen en slenteren vond AP niet echt leuk blijkbaar. Zondags na thuiskomst sloeg ik dan ook de training over. Een beetje geen zin en een beetje pijn bij elkaar opgeteld, zorgde voor een avondje op de bank. Onder het mom van rust is ook trainen is een excuus altijd wel te vinden. In de loop van de 2 weken na Parijs, stak het pijntje af en toe de kop op, was weer een paar dagen weg, kwam weer terug. Irritant en vervelend dus nog steeds.

En net toen ik zat denken of ik misschien toch maar eens een fysio moest bezoeken, kwam ik op twitter een berichtje tegen van Run2Day Eindhoven. Hun fysiotherapeut Paul had nog plaats op het inloopspreekuur. Daar heb ik al eens eerder gebruik van gemaakt en ik had weinig tijd nodig om te reageren. Mogelijkheden moet je benutten. En zo kwam het dat ik vrijdag de winkel van Kari en André binnenstapte voor een praatje, een kop koffie en het oordeel van de fysio. Ik moest iets langer wachten, doordat een consult voor mij iets uitliep, maar ik vond het niet erg. Ik zat warm en droog, de koffie smaakte goed en bovendien vond ik het niet erg om het oordeel wat uit te stellen……

Maar goed, ik was aan de beurt, ik vertelde het verhaal en mocht mijn schoenen en sokken uittrekken voor een 1e professionele blik op mijn voeten en enkels. Gelukkig geen echt rare dingen te zien. Daarna zitten op de behandeltafel met mijn voeten letterlijk in handen van de fysio. Hij had het pijnlijke plekje al snel gevonden en voelde er een paar keer flink aan #auw Maar volgens Paul is het maar een klein plekje, niet verdikt, niet ontstoken en ook niet iets waar ik me echt druk om hoef te maken. Gewoon lekker lopen en niet teveel nadenken, was zijn advies. Oef, pak van mijn hart, last van mijn schouders, enz enz. Gewoon doorgaan dus, zoals ik had gehoopt dat het oordeel zou zijn.

En of het nou komt doordat ik nu weet dat het niet zo gek veel voorstelt, of gewoon omdat het pijntje weer verder is weggetrokken, ik weet het niet. Maar mijn trainingen van afgelopen weekend gingen weer heerlijk. Zaterdag met de loopgroep de heuvels van Meerhoven verkend. Eindelijk echte “heuvels” vlakbij huis ontdekt!! En zondag liep ik het parcours van de halve marathon van de Tisvoorniks in Geldrop. Mooie route en ga ik zeker nog een keer doen. Bovendien een mooie verkenning voor over 3 weken, als ik voor het eerst een 30 km ga lopen. Waar begin ik toch aan….???

 

Advertenties

2 gedachtes over “Over een AP die niet luisterde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s