30 Tisvoorniks kilometers

Tisvoorniks, VFF

Zondag 24 november, een dag die ik vreesde en naar uitkeek tegelijk. De dag van de Tisvoorniks in Geldrop, een loop die altijd super georganiseerd wordt, door een geweldig mooi gebied gaat, met gezellige nazit. Maar ook de dag dat ik mijn 1e 30 km zou gaan lopen.

DSC_0444Om 7 uur gaat de wekker, maar ik ben al wakker. Iets wat me niet vaak overkomt gelukkig. Om 8 uur zit ik in de auto naar Geldrop, te vroeg, maar liever daar rondhangen dan nog langer thuis van spanning op de bank stuiteren. De auto zet ik bijna voor de deur neer en mijn startnummer is ook al snel opgehaald. Even rondkijken en daar zijn al de 1e bekenden: Maurice en Tiny. Samen koffie drinken en dan sluit ook Kitty aan. Met Kitty zal ik deze 30 km gaan lopen, zij is vandaag mijn stimulans en motivator onderweg. Maurice waarschuwt ons nog om goed op te letten, iets met vrouwen en verdwalen. Ik zeg nog, nee dat kan niet, hier is alles goed uitgepijld, we lopen niet verkeerd!!

Vlak voor de start gaan we naar buiten en kan ik nog mooi mijn bidon en een paar gelletjes meegeven aan trainer Toine, zodat ik er niet mee hoef te sjouwen. Hij fietst met een aantal snelle loopmaatjes mee, maar zal halverwege omkeren om mij mijn eten en drinken te brengen. Heel fijn, geen rugzak mee en toch alles wat ik nodig heb onderweg bij de hand.

IMG-20131124-WA0001

Voor de start van de 30 kilometer

GeldropstartOm 10 uur is de start, we sluiten achteraan aan en zijn op weg, 30km… waar ben ik aan begonnen? Vlak na de start staat Anne, die ’s avonds met mij mee naar huis zal gaan. Even stoppen, begroeten en weer verder. De 1e kilometers gaan makkelijk, af en toe word ik wat terug gefloten door Kitty, doseren is het toverwoord, maar als je nog fit bent is langzaam lopen altijd moeilijk en nu gaan de kilometers nog makkelijk. Maar ik weet ook dat nu te snel lopen, me later zal opbreken, dus de rem er regelmatig op.

geldrop2

Bij de 2e drankpost op 10 km nemen we een bekertje thee en gaan rechtsaf een mini-trail-gebiedje in. Mul zand, en wat heuveltjes. Veel bomenkap hier geweest blijkbaar in het kader van bosrenovatie, erg populair op het moment helaas. Dan een wildrooster over en een klein stukje verhard lopen. Opeens realiseren we ons dat we wel heel alleen lopen, niemand voor of achter ons. Liggen we zo ver achter? Zijn we wel goed gelopen? Maar dan hangt de volgende pijl links, een bospad op. Raar dat er niemand in onze buurt loopt…. We kunnen toch niet fout gelopen zijn??? Totdat we ingehaald worden door een snelle loopster van mijn loopgroep. Echt never nooit niet mogelijk dat wij voor haar liepen, dus de conclusie is snel getrokken: we hebben een deel afgesneden. En als dan ook trainer Toine ons op de fiets inhaalt en vertelt dat we daar eigenlijk niet kunnen zijn, weten we het zeker. Onbedoeld een stuk afgesneden. Even balen, maar ja, het is niet anders. Gewoon doorgaan. Die 30 komen toch wel op de teller, dan lopen we in Geldrop wel een extra rondje.

We komen weer bij de drankpost waar we zo’n 5 km eerder ook waren. Kitty en ik kijken elkaar even aan. Als we dan toch een extra rondje van 5 km willen lopen, kan dat dus ook hier. Gewoon nog een keer deze lus en dan expres fout lopen. Nu zijn we nog redelijk fit, straks na 25 km nog een extra rondje vlak voor de finish is veel zwaarder. Overleg is niet echt nodig, hop we gaan linksaf ipv rechtsaf. Even worden we teruggeroepen en gefloten door de vrijwilligers. We geven een korte uitleg en lopen opnieuw door mul zand, heuveltjes en uiteindelijk weer over het wildrooster. Om dan te zien waar we verkeerd liepen. rechtsafEen grote zwarte pijl op een geel bord, wijst nadrukkelijk naar rechts. En wij liepen dus rechtdoor. Stom! Waarschijnlijk net even teveel naar onze voeten gekeken bij het oversteken van het wildrooster, te veel gekletst, niet goed opgelet, what ever, hier ging het dus fout. Maar ja, nu dus maar gewoon rechtdoor en dan de route weer oppikken zoals we eerder al deden. Nu zien we ook andere lopers aankomen, recht voor ons, die dus rechtsaf het bospad op gaan, waar wij er linksaf op gaan. En zo komen we uiteindelijk met 20 km op de teller opnieuw aan bij de drankpost waar we al 2x eerder waren. Deze keer gaan we na een paar slokken thee dus wel rechtsaf om de route verder te volgen.

Vanaf hier gaat het wel wat zwaarder worden. Het optillen van de voeten kost wat meer moeite, de benen voelen nog steeds goed, maar worden wel moe nu. Hier had ik ook wel op gerekend, de HM afstand lukt wel, maar daarna zal het moeite gaan kosten. Maar het lukt nog steeds, we “hard”lopen nog steeds, wandelen is nog niet nodig.

DSC_0434Dan het bos uit en een stuk over de hei. Uitgerekend hier, waar geen beschutting is, worden we overvallen door een plensbui. Yak! Een miezerbuitje hadden we af en toe al gehad, maar dit is niet leuk. Het is zelfs koud! Gelukkig duurt het maar een paar minuten en is het daarna weer droog. Maar eerlijk gezegd: het plezier en genieten is nu wel weg. Doorzetten, doorbijten en doorgaan. Kitty praat nog steeds, trekt me er doorheen en helpt me om verder te gaan.

Hei en bos wisselen hier af. En daarna hebben we even een stukje verhard. Viaduct op en weer af. Af loopt wel heel erg lekker. En aangezien we nog een paar 100 m te kort gelopen hebben om op die 30km uit te komen, bedenken we dat als we beneden aan het viaduct omhoog klauteren, we nogmaals dat stuk naar beneden kunnen lopen. En dat zijn natuurlijk wel makkelijke meters. Dus zo gezegd, zo gedaan. We klauteren omhoog, krijgen nog een paar vreemde blikken van marathonlopers die net bovenaan langs komen en natuurlijk niet snappen wat wij doen en waarom. Maar wij hebben mooi de extra meters gemaakt die we nog misten.

Bochtje om en vanaf hier is het nog “maar” 3 kilometer. Even 100 m wandelen, van Kitty “mag” het tot die ene brievenbus. Dus daar beginnen we weer te lopen. Ik weet nu dat er nog een zwaar deel komt. Zand, bultjes en nog meer zand. En weet even niet of ik het wel ga redden. Uitlopen ja, maar lukt het nog hardlopend?? Pfff, 3 hele kilometers nog, wat een roteind!

En dan staat daar Toine, op het moment dat we linksaf de bultjes opdraaien. Tsja… met je trainer erbij kan je niet gaan wandelen natuurlijk. Bovendien leidt hij ons (mij voornamelijk, want Kitty gaat nog als een speer) wat af met berichten over hoe het met mijn Eindhovenloopt-loopmaatjes is gegaan en dat helpt om door te gaan. De bultjes over. Bultjes van niks normaal gesproken, maar nu heuvels van formaat.

begeleiding

TOPbegeleiding

En als dan daarna Tiny ook op ons staat te wachten om ons op te halen (nadat hij al 30 km zelf gelopen heeft is hij omgedraaid om ons tegemoet te lopen!) dan krijg ik opeens weer een boost en lukt het lopen en genieten ook weer. De laatste zandbak door, begeleid naar de finish door mijn 2 trainers en Kitty, wat is er mooier dan dat? Kitty loopt wat voor ons uit om foto’s te maken.. Linksaf het laatste bospad over en dan via de verharde weg richting finish.

DSC_0438

Bekenden en manlief Gerard langs de kant, applaus en gejuich alsof we wereldsterren zijn. Nog een bochtje om en eindelijk is daar de finish. finishenYes, ik heb het gedaan! Niet helemaal zoals het parcours uitgepijld was, maar wel 30 km gelopen. Finishen en stoppen met lopen, wat een heerlijk gevoel! En dan opgewacht worden door vele lieve mensen. Super!!DSC_0441

Even daar napraten (Aranka, wat leuk om je daar te ontmoeten!), terwijl ik voel dat mijn kuiten vollopen en nu pijn gaan doen. Ik moet ook niet meteen stoppen na zo’n eind lopen, maar het voelde zoooo fijn om te stoppen. Als een houten klaas strompel ik naar mijn auto om mijn tas op te halen en daarna door naar de sporthal en de kleedkamer om me te laten zakken op een bankje. Ow, wat is dit fijn! 30 km hardlopen en dan gaan zitten, wat een heerlijk gevoel. Even bijkomen en dan een warme douche. Om me daarna weer helemaal super te voelen. Wie had dat gedacht?

In het buurtcentrum is het heerlijk druk met bekenden. Na een broodje is er eerst de appelwalnotencake van Petra en daarna de kruidkoek van Tiny. Fijn om zo verwend te worden. Kopje thee erbij, praatje hier, praatje daar. Ik ben op trails heel wat gezelligheid gewend, maar niks kan tegen Geldrop op. Volgend jaar weer? Egwel, zeker weten!!

Advertenties

12 gedachtes over “30 Tisvoorniks kilometers

  1. Mooi verslag en echt keigoed dat je het gehaald hebt! Mooie overwinning op jezelf en dat vervelende stemmetje achterin je hoofd. Op naar Parijs!

    En ik vond het ook erg leuk je eindelijk eens te ontmoeten!

  2. Top prestatie!! Ach ja, en over dat fout lopen hebben we het maar niet meer, daar had ik mijn glazen bol niet voor nodig…… Maar ik heb je ook al gezegd dat diezelfde glazen bol vertelde dat jullie probleemloos de finish in Parijs gaan halen!

  3. Dat jullie het zouden halen wist ik wel maar dat jullie je eigen draai zouden geven aan de 30 kilometer tijdens ’t is voor niks wist ik niet. Het parcours is te mooi om het zelfde rondje te lopen.
    Gefeliciteerd met je prestatie. Geeft een enorme zetje in de rug voor Parijs

  4. mooi verslag van je prima prestatie. Zo knap wat je hebt gedaan. Ik neem mijn petje er diep voor af. Nu lekker herstellen en nagenieten van deze mooie kilometers in de aanloop naar Parijs.

  5. Topper!!
    Natuurlijk wisten we dat je dat kon, je moest alleen zelf overtuigd worden! Iedereen kan lullen als brugman, maar je moet het toch gewoon zelf doen!!
    Ik heb genoten (kan geen boom meer zien) en vond het een eer met je te lopen op je eerste 30 km!!
    Nb ik mis pipo?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s