Terugblik op 2013

Uncategorized

Januari

Trailrunnen door de modder en de sneeuw. Ik begon met het lopen van een trail en ging daarna naar een clinic. Andersom was misschien beter geweest 🙂

Trail-clinic

Trail-clinic

Trailrun in Beek

Trailrun in Beek

Februari

Een rondje door besneeuwde duinen en over het strand met Marcel en Yvonne in Heemskerk.

Marcel, Yvonne en ik.

Marcel, Yvonne en ik.

Maart

Voor 2e jaar naar Parijs, vorige keer met een blessure langs de kant, deze keer loop ik de HM wel!

Parijs, HM2013

Parijs, HM2013

Met Kitty in Parijs

Met Kitty in Parijs

April

Samen met Kitty een rondje door de achtertuin van “onze” Tiny.

Met Kitty en Tiny, Uden

Met Kitty en Tiny, Uden

Mei

Finish KvS

Finish KvS

Kitty

Kitty

DSC_0055

Begin mei de Koning van Spanje, een jaarlijks hoogtepuntje.

En een rondje door de Drunense Duinen, samen met Kitty.

Juni

Eerst een rondje met Carlo door de Belgische heuveltjes en een week later met Claudette over de Veluwe Zoom.

Finish - foto van Pascal

Finish – foto van Pascal

VZT met Claudette

VZT met Claudette

Inknburn fotoshoot

Inknburn fotoshoot

En een geweldige foto-shoot met mooie hardloopkleding van Inknburn.

Juli

Finish!!

Finish!!

Een rondje door de modder, de heuvels en een heuse koeienstal in Bemelen, de Bemels Beste Boeren Bergloop.

Augustus

Da’s pas een trail: Trail des Fantomes.

Vanessa, Nesrine, Yvonne en ik - TdF

Vanessa, Nesrine, Yvonne en ik – TdF

Finish TdF

Finish TdF

September

Testing testing

Testing testing

Trail by the Sea met Yvonne

Trail by the Sea met Yvonne

Oktober

HM Eindhoven

HM Eindhoven

UHT met Claudette en Yvonne

UHT met Claudette en Yvonne

November

Tisvoorniks met Kitty

Tisvoorniks met Kitty

Met Toine en Tiny

Met Toine en Tiny

December

Finish HM Ameland

Finish HM Ameland

Mooie groep mensen

Mooie groep mensen

 

newyearParijs

 

Advertenties

Kerstoverpeinzingen

Uncategorized

 

images (26)

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar het lijkt alsof ieder jaar weer sneller gaat. Het idee dat het nu alweer kerst is, dat ook dit jaar alweer bijna voorbij is, is gewoon niet normaal meer. Mijn moeder zei het lang geleden al: hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd gaat. Toen geloofde ik haar natuurlijk niet, maar met het verstrijken van de jaren, weet ik dat ze gelijk had en heeft. Zo begin je aan een nieuw jaar, vol nieuwe kansen en uitdagingen en zo is dat jaar alweer voorbij.

images (22)

Afgelopen jaar is een goed jaar geweest. Gezondheid voor al die me lief zijn. Geen naasten die veel te jong overleden, zoals in voorgaande jaren. Verdriet om veel te vroeg overleden vrienden slijt weer iets verder, hoewel ik sommigen in gedachten nog steeds vaak tegen kom, soms zelfs hele gesprekken met ze voer. En vooral in deze tijd denk ik vaak aan hen en zeker ook aan hun gezinnen en besef dat ik heel gelukkig ben. Dat ik wel mijn kinderen mag zien opgroeien tot (bijna) volwassen mensen, dat is super om mee te mogen maken! En daarbij ben ik trots op mezelf, dat ik (samen met hubby, ere wie ere toekomt!) er 3 mooie mensen van heb gemaakt!

All I want for Christmas… nee, is niet you you you. All I want is gewoon doorgaan zoals het leven nu gaat. Dat iedereen gezond mag blijven, want no matter what, gezondheid is het allerbelangrijkste! Voeg daarbij wat liefde en  geluk en het plaatje is wat mij betreft compleet.

Ik wens jullie een vrolijke, gezellige kerst!

images (30)

AdventureRun 2013

AdventureRun2013, Ameland, twitter, VFF

logoVoor het 3e jaar op rij ondernam ik afgelopen weekend de wereldreis vanuit het zuiden van Nederland naar Ameland.  En de oplettende lezer begrijpt dan ook meteen dat de AdventureRun een speciaal plekje in mijn hart heeft. Niet alleen is de sfeer op het eiland geweldig, ook de route is erg mooi. Bovendien liep ik er mijn snelste HM en mijn langzaamste HM, maar die was dan weer wel de 1e op vff. Aan beide wedstrijden heb ik goeie herinneringen over gehouden.

Toen ik dan ook in juni van dit jaar opnieuw de kans kreeg om me in te schrijven en met een leuke club mensen een huisje te delen, twijfelde ik niet zo lang, die 3e keer moest er gewoon van komen. Dus inschrijven, huisje bespreken en wachten tot december.

Vrijdag 13 december                                           

Adventure6Via Groningen naar Holwerd rijden, heeft even tijd nodig, daarom moesten de zuiderlingen al vrij vroeg van huis. Om kwart voor 9 stond Wendy voor mijn neus en 5 minuten later belde onze chauffeur Joost ook aan. Na de koffie propten we de auto van Joost vol met koffers en tassen en begon de reis. Na 1 korte stop, waren we om half 1 in Groningen om Andrina op te halen.  En na opnieuw een kop koffie, stapten we in de auto voor het laatste stukje naar Holwerd, waar we iets over half 3 in de rij voor de boot stonden, die ons om 15.30 naar de overkant zou brengen. Op de boot ontmoeten we ook Bart, Tim, Jack, Marteijn, Yvonne en Marcel. Club compleet.

Adventure9Op het eiland stond net als vorig jaar een heuse wellness boerderij op ons te wachten. Snel de auto’s uitladen, de bedden opmaken en dan de wijn, bier, chips, borrelnoten op tafel. Eerst maar eens proosten op een mooi weekend en verder kennis maken met elkaar. Dit jaar kende ik een groot deel van de groep nog niet echt van tevoren, maar al heel snel wist ik dat het goed zat. Mooi groepje mensen, zeer divers pluimage, door twitter en facebook al iets van een band en die verstevigde zich in de loop van het weekend.

Adventure11Daarna met z’n allen aan tafel. Niks zo gezellig als lekker eten (dank voor je kookkunsten Yvonne!) en lang na-tafelen. Nog een wijntje, nog een praatje en dan tijd om de 1e dag af te sluiten en een beetje redelijk op tijd naar bed.

Zaterdag 14 december                                         

Ik word wakker van gepraat in de woonkamer, zie dat het pas 8 uur is en draai me nog ff om. Egnie dat ik op een zaterdag zo vroeg opsta als het niet nodig is. Mijn roomie Yvonne, altijd een vroege vogel, is dan allang gevlogen. Tegen 9 uur word ik opnieuw wakker en die tijd vind ik beter om op te staan. Gelukkig ben ik dan nog net niet de laatste 😀

Bij het ontbijt dwing ik mezelf om te eten. Het is weer eens zover, voor de wedstrijd heb ik totaal geen honger, beginnen de zenuwen te komen en vraag ik me af waarom ik ook alweer zo nodig naar Ameland wilde. Pffff, wanneer leer ik dit eens af?? Gelukkig starten we pas om kwart voor 2 en hebben we rustig de tijd. Lees: heb ik rustig de tijd om nog 87x naar de wc te gaan, mijn belt 5x in te pakken en uit te pakken, me 3x om te kleden om uiteindelijk aan te doen, wat ik ’s morgens als 1e ook al aan had en om me vooral heel erg druk te maken. Druk maken om niks, ik kan het heel goed!

Samen met Andrina sta ik tegen kwart voor 2 in het startvak. Gelukkig komt hier de ontspanning en kan ik rustig om me heen kijken en hier en daar een praatje maken en wat vragen beantwoorden over de vff. “Heb je daar al vaker op gelopen?” is toch wel de vreemdste vraag die dag. “Loopt dat nou lekker?” blijft ook altijd een mooie. Wat denk je zelf? Zou ik erop lopen als het niet lekker liep?? Maar die vragen leiden me wel af en het is kwart voor 2 voor ik er erg in heb en ergens voor ons begint de stoet te lopen en binnen 5 minuten zijn wij ook over de startstreep.

Andrina en ik hebben afgesproken samen te starten en te zien hoe het gaat. Dorp uit, bos en duin in, en dan na 3 km het strand. Wind mee….. mijn 1e gedachte is: dus wind tegen onder langs de dijk, ai…. Maar goed, zolang het lekker loopt, loopt het lekker. Niet te veel geven nu, straks ook nog iets over houden. Strand af, duinen in, drinken en na wat heuveltjes opnieuw het strand op. Nu voor een aantal kilometers. Wat is dit genieten. Wind in de rug, zon erbij, de zee op een paar meter afstand, zo mooi!! Van mij mag dit stuk nog heel lang duren.

adventure3

Na zo’n 9 km mogen we weer van het strand af, de duinen in, omhoog en omlaag. En dan (helaas) de verharde weg op. Langs weilanden, een paar boerderijen, heel veel schapen en dan is daar de door mij zo gevreesde dijk. Eerst omhoog en dan omlaag en baf, daar is ook de tegenwind. Bikkelen is het nu, en vooral doorgaan. Andrina besluit hier om op haar eigen tempo verder te gaan en ik zie haar moeiteloos bij me vandaan lopen. Het was fijn om een groot deel samen te lopen, maar vanaf hier ga ik het alleen doen.

Uiteindelijk mag ik de dijk weer verlaten, nog wat weilanden langs via bolle klinkerpaden, en dan Buren in. Hier weer publiek, een drankpost, aanmoedigingen, gezelligheid. Even afleiding dus. Nog maar 3 km, het einde komt in zicht. Ik probeer nog even aan te zetten, het lukt me nog om een aantal lopers in te halen. Een tijd onder de 2.15 gaat me dan al niet lukken weet ik, maar het gaat sowieso sneller worden dan vorig jaar. Tsja… langzamer kan ook niet. Uiteindelijk finish ik op 2.15 nogwat en dat betekent 16 minuten sneller dan vorig jaar. Toch niet slecht, ruim geen pr, maar dat had ik ook niet verwacht vandaag. En wat nog eens extra winst is, is dat ik totaal geen pijn aan mijn voeten heb. Toen ik vorig jaar stopte met hardlopen, kon ik nog nauwelijks staan, het lopen naar de auto was een drama. Dit jaar, loop ik gewoon door, maak nog even een praatje met Robin Kinsbergen (hoi Esther, ik ben Robin). Blijft leuk die ontmoetingen! Haal mijn finish-shirt op en zoek de groep op, die allemaal allang terug zijn en op de hekkensluiter staan te wachten. Nee, ik zal niet zeggen dat ik snel ben, maar met 16 minuten tijdwinst en zonder pijn verder kunnen lopen, is toch wel pure winst sinds vorig jaar!

Met z’n allen lopen we terug naar de auto’s, terug naar de boerderij, waar we meteen de sauna opstoken en een aantal het zwembad in plonst. Ik wacht tot de sauna warm is en ga genietend zitten. Wat is zo’n sauna toch heerlijk, als je het koud hebt na het lopen. Door en door warm worden en even napraten wat en hoe de rest heeft gelopen. Iedereen is tevreden en Tim met zijn pr van 1.28 op de HM heeft helemaal super gelopen! Na het sauna’en, zwemmen en douchen gaan we lekker uit eten op het park, om vervolgens in de boerderij nog een gezellige nazit te hebben.

Zondag 15 december                                         

Adventure5The day after, tijd om een stukje uit te lopen en te voelen hoe de benen voelen. Met Tim, Andrina en Yvonne loop ik tegen 8.30 naar het strand. Ja, je leest het goed, om 8.30 op een zondag….. ik kan het wel!! We lopen niet ver, maar het voelt wel prettig. Even nog langs het strand, altijd mooi om de zee te zien. Bossen heb ik hier thuis genoeg, maar de zee zou ik graag om de hoek hebben.

Adventure13

Marteijn, Jack, ik, Marcel en Bart (bovenste rij)
Joost, Wendy, Yvonne, Tim en Andrina (onderste rij)

En ja, helaas, aan alle goeds komt weer een einde. Jammer om naar huis te gaan, fijn om naar huis te gaan. Met de boot van 12.30 steken we de Waddenzee opnieuw over en nemen we afscheid van Jack, Tim, Bart, Yvonne, Marcel en Marteijn. Via Groningen, waar we Andrina thuis afzetten en de MacDonalds in Zwolle rijden we naar Dommelen. Voor de deur neem ik afscheid van Joost en Wendy, die geen zin meer hebben in koffie, maar zelf ook graag naar huis willen.

Opnieuw een mooi Ameland-weekend ten einde. Weer mooie herinneringen om te bewaren. Volgend jaar is de AdventureRun op 13 december. Drie maal is scheepsrecht, maar misschien kan ik er wel 4 maal van maken……. 🙂

Tweet

Total Trail Experience in Lommel

InkNburn, Trailrunning, VFF, vibram five finger
TTE13

Diverse foto’s van verschillende fotografen

Lommel, een dorp net over de grens met Belgie. Een dorp waar ik regelmatig doorheen rijd richting de schoonouders. Een dorp, met een mooie natuur eromheen, die ik altijd zie door de autoruiten. Een dorp waar je op zondag kunt shoppen, wat veel Nederlanders doen. Maar ook een dorp waar ik nog nooit een hardloopstap gezet heb. Daar kwam dit weekend verandering in.

Mildred en Chris waren de initiatiefnemers van een heus trailweekend in Lommel, waarbij gekozen kon worden uit 3 afstanden, 15, 35 en 55 km. Natuurlijk kan ik dan niet thuis blijven, maar moet er gelopen worden. Hoe mijn benen zouden voelen na de 30 km van een klein weekje ervoor wist ik niet. Maar ach, trailen gaat niet om zo hard mogelijk, maar om ze veel mogelijk genieten in de natuur. En 15 km moet toch kunnen, nietwaar?

TTE

Foto van Andre

Ruim op tijd was ik zaterdag al aanwezig, zodat ik rustig de tijd had om even rond te kijken op de expo. Maar eerlijk gezegd ben ik niet veel verder gekomen dan de stand van Inknburn. Het weerzien met Esther en Lia was gezellig. Enige minpuntje van Inknburn was dat het jasje waarop ik meteen verliefd werd, nog niet in productie is en ik dus nog moet wachten voordat het in mijn kast hangt. Gelukkig is het niet zo dat er niks in die kast hangt 🙂

Claudette en George zijn er ook netjes op tijd en samen lopen we naar de start. Claudette en ik hebben al eerder samen gelopen en aangezien we hetzelfde tempo hebben, zullen we ook vandaag samen lopen. Bovendien, met mijn reputatie van verkeerd lopen, is het fijn om iemand bij je te hebben die wel oplet en wel de pijltjes weet te volgen!

TTE2Om 12.30, na een korte uitleg van Chris, mogen we starten. De 1e aanloop kilometer wekt ten onrechte de indruk dat het niet zo zwaar zal worden. Maar verderop in de trail blijkt dat mijn benen het toch wel zwaarder krijgen. Er volgen heel wat single tracks, lekker smal en vol met modder, pittig omhoog, kort omlaag en weer omhoog. Heerlijke paadjes dus. Na 8 km is de verzorgingspost, even wat drinken, gelletje en weer verder. Het parcours blijft mooi. Na 11-12 kilometer lopen we de Lommelse Sahara op/in/over, mul zand, heuveltjes, lekker zo’n toetje tegen het einde. Alhoewel, einde…. niks niet 15 km, we mogen gewoon nog even verder en lopen 17,5 km. Geen idee of dat zo geplant was of dat wij verkeerd liepen. Bij de finish hoorde ik ook iets over verkeerd gehangen pijltjes door 1 of andere lolbroek. Maakt ook niet uit, het parcours was mooi, dus die bonuskilometers waren gewoon extra genieten!

Claudette en ik, foto van Ingrid

Claudette en ik, foto van Ingrid

Na afloop bubbelen Claudette en ik een half uurtje lekker in een warm bubbelbad in het subtropisch zwemparadijs. Verder ben ik totaal geen zwemmer, dus heb ik het er al snel gezien. Een douche en snel aankleden en terug naar de expo, waar langzaam maar zeker alle lopers binnendruppelen, nu ook de 55 kilometer lopers. Gezellig weerzien met vele trailers en kennismaking met anderen. En als dan het pastabuffet lekker op tijd open gaat, worden ook alle hongerige magen snel gevuld. Napraten met een bord eten, gezelligheid ten top!

PPOp de valreep nog even langs bij de stand van Laurens. Ik had de afgelopen weken al gelezen over een nieuw concept, Personal Power. En aangezien ik nogal wat moeite heb met de krachtoefeningen, voornamelijk omdat de discipline nogal ontbreekt, leek me dat een goeie stok achter de deur. Na nog wat extra uitleg, besluit ik om het te proberen. Dus de komende 8 weken (om mee te beginnen) ga ik op de Personal Power-tour. Beginnende maandagavond! Stay tuned, want over een paar weken zal hier een blogje over volgen.

Mildred en Chris, top georganiseerd! Dank voor een mooie dag en hopelijk volgend jaar weer!