MidWinterMarathon Apeldoorn

MidWinterMarathon, VFF, wedstrijd

En opnieuw een hele vroege zondag, weer de wekker die om kwart voor 7 begint te rammelen. Even overweeg ik om het kreng uit te zetten en me te verslapen, maar helaas, echtgenoot is al klaarwakker en zorgt ervoor dat ik me niet meer om kan draaien om door te slapen. Hardlopen is leuk, maar op zondagmorgen om 7 uur, denk ik daar vaak toch anders over…….

Om 8 uur zitten we bepakt en bezakt in de auto. Samen met dochter 1.19, die we onderweg in Nijmegen gaan dumpen, halen we Wim op bij de carpool in Best. Iets na 10 uur parkeren we de auto bij de Hanos in Apeldoorn en we hebben meteen geluk: de bus komt aanrijden en we kunnen direct instappen om zo’n 10 minuten later bij Orpheus in het centrum van Apeldoorn uit te stappen. Netjes geregeld!

De loopgroep voor de start.

De loopgroep voor de start.

Mijn 1e daad is in de rij gaan staan bij de toiletten. What else is new?? #zeikerd Als ik weer terug kom in de hal, is de rest van de loopgroep, inclusief mee-fietsende trainer, ook gearriveerd. Tijd voor thee, echtgenoot uitzwaaien voor zijn 18,5 km, zoeken naar Kitty, Kitty vinden en weer kwijtraken, omkleden, nummer opspelden, nog een keer in de rij #zeikerd en dan tijd om richting start te gaan.

Kitty, die ik weer zou ontmoeten in het startvak, is nergens te vinden. Maar gelukkig heb ik loopmaatje Wim wel weer bij me. Vorige week beviel het samen lopen heel goed, dus vandaag gaan we weer samen van start en zullen we de 27,5 km samen af gaan leggen. Elkaar er doorheen slepen is het devies.

Op kerkklokslag 12 uur gaat het startschot. We beginnen te lopen, nog altijd zonder Kitty. Onder de startboog door en het is begonnen! Een tempo van rond de 6.40 is de bedoeling, maar de eerst paar kilometers gaan harder. Eigenlijk zouden we wat moeten inhouden, maar het loopt ook wel erg lekker, dus gaan we maar gewoon door. Trainer Toine komt op zijn fietsje voorbij, maakt wat foto’s, roept wat bemoedigende woorden en fietst weer door. Om iets verderop weer op ons te wachten om op een lange trap links van ons te wijzen: leuk voor een training! Wim en ik kijken elkaar even aan: blij dat Apeldoorn toch echt te ver weg is voor een training! En we lopen snel die trappen voorbij.

Wim en ik, nog fris en fruitig na zo'n 3,5 km

Wim en ik, nog fris en fruitig na zo’n 3,5 km

Na 5 km horen we opeens iemand roepen achter ons: hehe, gevonden, jemig jullie lopen wel erg snel! En ja hoor, daar is Kitty 🙂 Ik dacht dat ze een eind voor ons zou lopen, maar dus niet. Samen lopen we door, gezellig. Niet dat Wim en ik veel praten, maar Kitty lukt het wel om meer dan “ja” en “nee” uit te brengen. De kilometers gaan toch redelijk snel voorbij op deze manier.

Wim en ik, zo'n 20 km onderweg

Wim en ik, zo’n 20 km onderweg

Bij elke drankpost, na iedere 5 km, wandelen we heel even om iets te kunnen drinken. Om daarna snel weer verder te gaan. Pas bij de 16 km wordt het zwaar. We hadden al wat klimmetjes achter de rug, maar krijgen nu een behoorlijk lange, pittige klim voor onze kiezen. Ik wist wel dat het parcours niet geheel vlak zou zijn, maar jemig, de heuveltjes die we af en toe moeten bedwingen had ik echt niet verwacht. En deze klim is wel heel erg lang en lang en lang en nog langer. Er komt geen einde aan! Ik snap nou namen als Berg en Dal! Maar ook deze klim overleven we en we mogen weer een stuk omlaag gelukkig. Kitty geeft nog even wat gas, maar Wim en ik blijven lekker in ons eigen tempo voort sjokken.

Bij ruim 25 km is de laatste drankpost. Hier wandelen we eigenlijk net te lang. Niet dat we echt kapotmoe zijn, maar de zin in hardlopen is wel weg. We zijn een heel eind gekomen, maar eigenlijk was het wel genoeg. Ik kijk op mijn horloge, als we nog een beetje aanzetten, dan zit een tijd van rond de 3 uur er nog in. Dus… we gaan door! Tuurlijk, nooit anders gedacht ook. Nog een goeie 2 km, die moeten gewoon lukken.

En dan eindelijk, de laatste bocht, rechtsaf de Loolaan op. Ergens heel ver in de verte schijnt de finish te zijn, maar die is nog niet zichtbaar. Zou net onder die 3 uur nog mogelijk zijn? Zonder dat ik er bewust over nadenk, zet ik aan en versnel. Niet echt netjes om loopmaatje Wim nu in de steek te laten, maar bewust denken doe ik niet meer. Ik wil alleen maar finishen, stoppen met hardlopen en ergens gaan zitten met een kop koffie.

Dus…… zo snel mogelijk naar die finish om te kunnen stoppen. Halverwege de Loolaan wordt ik nog ff door een fietser aan de kant geduwd om bijna in de hekken te eindigen. Blijkbaar komen er een aantal snelle marathonlopers aan en ik loop in de weg. De fietser had ook even gewoon kunnen zeggen dat ik aan de kant moest, ik vind het echt geen probleem om uit de weg te gaan voor de snellere lopers, weggeduwd worden was niet nodig! Beetje jammer. Maar goed, egnie dat dat mijn dag zal verpesten, dus verder naar de finish.

Blije gup!

Blije gup!

Net een aantal secondes over de 3 uur zet ik mijn horloge uit. Ik ben tevreden. Vandaag was toch wel een test. Kan ik die kilometers achter elkaar lopen? Ja, dat kan ik blijkbaar! Kan ik die kilometers over verhard parcours lopen op mijn vffjes? Yes! En zonder enig probleem. En hoe voel ik me na al die kilometers? Super!  En nee, ik ben bij lange na niet de snelste, sterker nog, nog net niet de langzaamste. Maar ik heb wel mooi ruim 27,5 km gelopen! Weer een stap richting Parijs, weer een hindernis overwonnen. Weer wat zelfvertrouwen getankt!

Kitty staat bij de finish te wachten. Die heeft wel ruim onder de 3 uur gelopen. Echt super gedaan! En dan nog een dansje kunnen doen op de trap, ik doe het haar op dat moment niet na!

De rest van de loopgroep is allang binnen en hebben echt supermooie tijden gelopen, iedereen blij met de resultaten. En een trotse Eindhovenloopt-trainer 🙂

Eindhovenloopt na de finish

Eindhovenloopt na de finish

Nog 9 weken naar Parijs, the story continues!

Advertenties

8 gedachtes over “MidWinterMarathon Apeldoorn

    1. Fijn om te horen!
      Ik wist het wel, tijdens het lopen moest ik al aan je denken, dat het echt beter ging dat ik van tevoren dacht en dat jij vast ook tevreden zou zijn 🙂

  1. Goed gelopen Esther!!
    Kun je echt trots op zijn! Gewoon doorstampen… tot de finish, doen we in Parijs ook ;-))
    O ja je vergeet dat ik bij een kilometer of 17/18 er even helemaal klaar mee was en eigenlijk wilde gaan lopen..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s