Bekaf over Bedaf

twitter, VFF

Zondag 23 februari, de Weblogloop in Uden, georganiseerd door Tiny. Een dag waar ik met veel plezier, maar ook met grote vrees naar uit keek. Een rondje lopen in de achtertuin van coach Tiny, met een mooie groep mede lopers, is altijd leuk, vandaar dat ik ernaar uit keek. Maar de afstand joeg me toch wel enige vrees aan: 30 km. Voor mij nog altijd en afstand om respect voor te hebben. Maar als je een marathon wilt lopen, dan zal je dus in de voorbereiding die 30 km ook gedaan moeten hebben. En eigenlijk had ik stiekem in mijn hoofd om die afstand nog uit te breiden naar 32, gewoon omdat me dat wel leuk leek…… Dacht ik van tevoren tenminste 🙂

Om half 11 parkeerde ik mijn auto voor de deur van loopmaatje Wim en daar werden we opgepikt door loopmaatje Paul die chauffeur van dienst was vandaag. Bij de atletiekbaan van de Keien in Uden waren al een aantal lopers aanwezig. Er werd kennis gemaakt met nieuwe mensen en oude bekenden werden begroet. Ook leuk om Wendelien te ontmoeten die ik via twitter al jaaaaren ken en nu dus eindelijk ook in irl een handje kon geven.  Nadat iedereen aanwezig was en Tiny zijn inleidende praatje had gehouden konden we rond 12 uur op pad, maar niet zonder de “verplichte” groepsfoto genomen door fotograaf Maurice.

De groep weblog lopers voor vertrek.

De groep weblog lopers voor vertrek.

Tiny2

Onderweg, nog door het dorp

Tiny7De 1e paar kilometers gingen door het dorp, daarna liepen we via het buitengebied een natuurgebied in. Door weilanden, en uiteindelijk door Bedaf, een erg mooi natuurgebied. Bos, zandverstuiving, heuveltjes, paarden, runderen, je komt het allemaal tegen daar. De kilometers tot ons 1e rustpunt op 16 kilometer gingen snel en redelijk makkelijk voorbij. Ik had niet eens in de gaten dat we al zover waren, maar toch vond ik het erg prettig om even te kunnen stoppen. Thee, water, stroopwafels, eierkoeken alles stond al klaar voor ons, super! En helemaal leuk is dat Gonda, de tweelingzus van Wendelien, daar ook even bij ons aansluit. Zij maakte een mtb-tocht door het gebied en heeft dit heel goed getimed 🙂

Pauze!

Pauze!

Tiny15Na de eet- en drinkpauze gaan we op pad voor het 2e deel van de tocht. Tot een kilometer of 20 gaat het redelijk makkelijk. Het tempo ligt niet echt hoog, maar voor mij is het toch pittig doorlopen. Af en toe een praatje met een mede loper helpt om de gedachten van “zwaar” “moeilijk” “ver” van me af te zetten en gewoon door te gaan, stap voor stap vooruit. Als ik niet met een groep gelopen had, was ik zo langzamerhand een stukje gaan wandelen. Zo makkelijk als het de vorige weken ging, zo moeilijk heb ik het nu. Maar opgeven is geen optie, dus doorgaan, vooral doorgaan!

Tiny19Gelukkig zijn er ook mede lopers die zelf heel makkelijk lopen en die je erdoor slepen. Die voor je gaan lopen om je uit de wind te houden, die nog eens extra met hun kontje schudden om je aan te sporen (dank John 🙂 ) , die verhalen vertellen om je af te leiden en je aan moedigen om vooral door te gaan, omdat je het kunt! En wonder boven wonder, ik kan het inderdaad, ik blijf lopen en weet dat ik met elke pas dichter bij mijn doel kom.

Als we het bos verlaten en weer op de verharde weg lopen, krijgen de lopers uit de omgeving opeens vleugels, zij ruiken de stal blijkbaar. Maar Wim, Paul en ik hebben geen idee waar we zijn, zien wel de bebouwde kom dichterbij komen #Godzijdank maar weten niet precies hoe ver we nog moeten. We hobbelen nog steeds door, houden de lopers voor ons goed in de gaten zodat we weten welke kant we op moeten, maar krijgen het wel zwaarder daar langs de weg, wind op kop en vals plat omhoog lopende.

Gelukkig komt Maurice ons te fiets even tegemoet rijden, “het is niet ver meer” zegt hij. En dat is geweldig om te horen! Mijn suunto geeft ondertussen 30 km aan en ik weet dat ik de eerste 600 m niet heb geklokt. Heel raar, maar er waren meer mensen die de 1e 600 meter niet op hun horloge hadden, een gps-bugje daar in Uden? Na ruim 30,5 km (plus die 600 meter) komen we weer aan op de baan. Yes Yes Yes!! We hebben het volbracht. We zijn er, die 30 km zit in de knip, volbracht, gedaan, uitgelopen #joepie Ik zie de baan en denk: bekijk het maar, niks niet een extra rondje, het is goed zo en Suunto gaat uit!

Maar… ik kan het toch niet laten. Ik had het me zo voorgenomen om richting die 32 km te gaan. Dus ga ik toch een keertje rond op die mooie blauwe atletiekbaan in Uden. Mijn vffjes gaan uit en op blote voeten loop ik die extra 400 meter. Maar dan vind ik het echt genoeg! Dan maar net niet 32 km, 31,5 is ook mooi. Mijn langste afstand ooit. Tot nog toe 🙂 In Parijs zal hier nog een goeie 10 km bij moeten. En makkelijk zal het niet zijn, maar ik heb er vertrouwen in dat het wel goed gaat komen!

Tiny21De warme douche is dan zo heerlijk, echt verdient! En daarna gaan zitten in de kantine, waar goed voor ons gezorgd word. Drinken halen we aan de bar en het eten wordt voor ons klaar gezet. Rijst met verschillende sausen en zelfs een vegetarische schotel voor degene die dat willen. Het smaakt geweldig, we hebben allemaal honger en zijn toe aan echt eten na alle sportdrank en gelletjes. Het gezelschap is top, iedereen heeft lekker gelopen, voor vele was het een 1e keer op deze afstand en we hebben het mooi allemaal volbracht. Tevreden zitten we aan tafel. We eten, drinken en praten, de tijd vliegt. Jammer dat er aan zo’n mooie dag weer een einde moet komen, zo’n dag gaat altijd te snel voorbij.

Tiny, het was weer een heerlijk dagje in Uden. Bedankt voor de organisatie en volgend jaar kom ik graag weer terug!

Filmpje gemaakt door Maurice.

Advertenties

9 gedachtes over “Bekaf over Bedaf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s