Vestingloop 2014

VFF, vibram five finger

vestingloop3Zondagmorgen word ik lekker brak wakker na een dag en avond op stap te zijn geweest met de meiden van het damesdispuut van onze oudste dochter. Drinken, eten, lol, plezier en laat naar bed. Geen goede voorbereiding voor een snelle 5 km denk ik ’s morgens vroeg. Maar ja, ingeschreven = ingeschreven en bovendien staat het in het heilige schema, dus blijven liggen en niet gaan is geen optie!

Vorige week de Marikenloop, vandaag de Vestingloop. Wie nu denkt dat ik alleen nog maar korte afstanden ga lopen, heeft het mis. Ik ben bezig met een ultieme poging om mijn basis-snelheid (of basis-langzaamheid, maar net hoe u het wilt noemen) op te krikken voordat ik weer aan de lange langzame duurlopen ga beginnen. Bovendien zou ik dit jaar graag mijn all-time PR op de 5 km willen verbreken. Die stamt nog uit de pre-blessure tijd van 6 jaar geleden. Vandaar een reeks van wat kortere afstanden: Marikenloop – Vestingloop -Brabantse Wal Marathon -van Goghloop. En daarna zak ik lekker weer terug in steady-state, want na 5 km hardlopen al moeten stoppen is gewoon zonde.

Rond half 11 stap ik in mijn autootje richting Den Bosch. Ik heb van tevoren op internet uitgezocht waar ik wil parkeren en Tom brengt me daar keurig naartoe. Helaas is die parkeergarage vol. Maar ik sta al in de rij te wachten en voor ik me kan bedenken en draaien, staat er een nog langere rij achter me en kan ik geen kant meer uit. Enige keus is wachten tot er een aantal auto’s de garage uitrijd, zodat de auto’s voor mij en ikzelf erin kunnen. Het duurt zo’n 10 minuten en dan ben ik binnen, valt nog niet tegen. Tussen 2 grote auto’s is net een plekje (nummer 113, hopelijk niet een ongeluksnummer) waar mijn Aygootje precies in past. Het mag dan een trut-autootje zijn, maar hij rijdt als een tierelier en past overal tussen. Ideaal! Ik sta.

Bij het Theater aan de Parade haal ik mijn startnummer op, ga naar het toilet, drink een kop koffie en een flink glas water, lever mijn tas in, ga naar het toilet en zoek dan de start op. Maar niet nadat ik nog een dixie heb bezocht.Waarom ik altijd 80x naar het toilet moet, ik snap er geen jota van! De vorige keer dat ik hier liep, was de start direct bij de finish, dit jaar (vorig jaar ook al??) zijn start en finish uit elkaar getrokken. Een goeie keuze naar mijn idee. Meer ruimte voor de deelnemers en minder gedrang bij de finish.

Ik mag blijkbaar in het roze startvak gaan staan. Had ik bij inschrijven een eindtijd op gegeven? Ik weet het niet meer, volgens mij niet. But pink it is tody. Redelijk vooraan, dus mij hoor je niet klagen. Beetje warming-up in de felle zon, rekken en strekken en wachten op de start. Raar om in je uppie in het startvak te staan, geloof niet dat dit ooit eerder is gebeurt. Gelukkig heb ik altijd wel aanspraak door mijn schoenen 🙂

Dan de start, onder de boog door, bochtje naar links en we zijn op weg. Net als vorige week is het in het begin zigzaggen, inhouden, inhalen en aanzetten. Ik hoor iemand zeggen: “ons enige doel is finishen, dus we maken ons niet druk”. Prima instelling, maar loop dan gewoon rechts ipv midden op de weg! Werkelijk, daar kan ik me soms zo druk om maken. Ik ben ook niet snelle-jelle en iedereen moet lopen zoals hij/zij zelf wil, maar loop niet in de weg met z’n 4en langs elkaar! Met de Marikenloop ergerde ik me daar al aan en vandaag weer. Wel raar dat ik me er niet druk om kan maken met een HM, maar dan sta ik zelf ook achteraan en loop rustiger. Nu wil ik voor een tijd gaan en wil ik er langs! Zennnnnn Esther, adem in- adem uit en ga door. Lopen is fun, dus maak je niet druk en steek je energie in het lopen!

Kilometer 1 en 2 gaan prima. Hier hebben we nog wat schaduw, bochtjes naar links en rechts, zoals ik het graag heb. Maar dan lopen we het Heempark in, langs het strand van de Zuiderplas, waar mensen lekker in het water poedelen en liggen te zonnen op het strand en ik vraag me af waarom ik hier loop en niet daar lig. Ik begin het goed warm te krijgen! En daar liggen met een ijsje zou ook een prima manier zijn om de zondagmiddag door te brengen. Maar goed, ik moest zo nodig een 5 km lopen, dus zal ik die ook lopen! Nog maar 3 km!!!

We lopen het park en daarmee ook de schaduw uit. Nu lopen we pal in de zon, geen schaduw, geen zuchtje wind, alleen een lange weg, met in de verte de Sint Jan, het richtpunt van vandaag. Kilometer 3 en 4 lopen we in de brandende zon. Er beginnen wat mensen te wandelen, maar ik kan alleen maar denken aan hoe fijn het straks is om te kunnen stoppen. Nu nog niet, nu wil ik door. Mijn horloge geeft best aardige tempo’s aan, dit wil ik graag doortrekken, dit wil ik volhouden! Dan een klein heuveltje op, het natuurgebied uit en linksom terug richting centrum. Eindelijk weer wat schaduw door de bebouwing. Nog wat straatjes, bochtjes, en dan uiteindelijk een laatste bocht en de finish ligt recht voor me. Laatste sprintje, alles eruit wat erin zit.

Zonder op de tijd te letten, druk ik mijn horloge uit op de streep en wandel ik door. Direct naar de tafel met water, ik pak 2 bekertjes, zoek een plekje in de schaduw en zak op een stoeprand in elkaar, moeier dan ik was na de M. Eerst de hartslag omlaag, drinken, op adem komen en dan zien welke tijd ik gelopen heb. vestingloopEn die tijd is beter dan ik voor mogelijk had gehouden. Ik dacht maar iets sneller te zijn dan vorige week, maar het blijkt gewoon een hele ruime minuut sneller, 1 minuut en 19 seconden om precies te zijn! Wow! Dat betekent nog maar 33 seconden boven mijn pr. Yes, dit gaat de goede kant op 🙂 🙂 🙂 Na een aarzelend begin van deze dag, toch zeer blij dat ik uit mijn nest ben gekropen om hier te gaan lopen!

Dan nog even een opmerking voor de dames en heren fotografen bij evenementen. Geweldig dat jullie daar staan. Ik zie altijd heel graag foto’s en filmpjes van mezelf terug. Maarre…. ik vraag me altijd af: moeten die foto’s nou zou duur? Ik snap ook wel dat jullie apparatuur duur is, dat jullie er tijd in steken en dat jullie natuurlijk geld willen verdienen. En eerlijk waar, ik wil er best voor betalen. Maar om voor een download foto, waar ik er egnie op mijn best uitzie, vlak voor de finish, 4,5o euro te betalen…. sorry, er zijn grenzen. Ik vraag me altijd af of jullie meer zouden verdienen als je die foto’s goedkoper maakt. vestingloop2

 

 

Advertenties

Marikenloop 2014

Marikenloop, VFF

Ooit, een jaar of 6 geleden zei ik: nooit meer een vrouwenloopje! Ik had 2 opeenvolgende jaren een prima dag gehad met vriendinnen bij de Marikenloop, maar dat was genoeg. Een loopje met alleen maar vrouwen heeft voor mij geen meerwaarde. Of het moet zijn dat je dan toch wel leuk vooraan kunt eindigen. Normaal gesproken staat mijn gele poppetje ver achteraan 🙂

UitslagML

Niks ten nadelen van vrouwenloopjes, de populariteit laat zien dat er grote behoefte aan is, maar ik zou er niet meer aan meedoen. Dacht ik. Totdat onze oudste dochter ook met hardlopen begon en zelfs redelijk fanatiek. Daarom gingen we op zoek naar een wedstrijdje om samen te lopen. En omdat zij sinds kort in Nijmegen woont, en de Marikenloop op “haar” universiteit start was de keuze snel gemaakt: ik ging toch opnieuw met een vrouwenloopje meedoen. Zeg nooit, nooit!

Al redelijk vroeg reden we zondag met de auto (ja sorry organisatie, toch met de auto) richting Nijmegen. Een goede keuze, want ’s avonds was er geen treinverkeer mogelijk richting Eindhoven. Eerst naar het studentenhuis om de schone was en boodschappen neer te zetten en dan door naar de universiteit. We hebben geluk en kunnen vlakbij de start parkeren. Ons eerste doel is het kopen van een spibelt voor dochter, want je mobiel in je handen houden tijdens het lopen is niks. Daarna nog rustig langs een paar andere standjes om vervolgens een toilet op te zoeken. Handig als je dochter de weg kent in het sportcentrum, want we hoefden niet in de rij te staan omdat zij toiletten wist te vinden waar het niet druk is.

DSC_0657

Voor de start

Rond kwart voor 1 staan we in ons gele startvak en als Annemarie Thomas begint met de warming-up doen we min of meer fanatiek mee. Nog tijdens de warming-up begint ons vak leeg te lopen richting de start en wij sluiten aan. Ongeveer 10 minuten na de wedstrijd-dames, gaan wij ook over de streep. Van tevoren heb ik tegen dochter gezegd: loop je eigen race, haal in waar je kan, ik volg wel. Althans…… ik volg wel zo lang ik kan. Want na een half jaar van bijna alleen lange langzame duurlopen, was ik heel erg benieuwd of ik überhaupt nog een stukje snelheid in me had.

De eerste 4 km lopen we min of meer samen. Slalommen, inhalen, remmen, aanzetten…… echt makkelijk lopen is het niet. Ik vraag me echt af waarom sommige vrouwen zo nodig in een snel startvak willen staan als ze toch gezellig met 5en op een rij, al ouwehoerende willen lopen. Start dan achteraan en laat degene die wat sneller willen lopen voor gaan. Ieder loopt op haar eigen manier en met eigen reden, maar zorg dat anderen wel langs kunnen. Regelmatig liepen we in de berm om toch in te kunnen halen. En dan komt de drankpost. Onnodig te zeggen dat veel vrouwen – baf – stilstaan om te drinken….. En ik wil door, want drinken met een 5 km vind ik niet nodig. En al die bekertjes op het pad, gooi ze er dan naast….. #irritatiepuntje

Maar goed, bochtje naar rechts, volgend bochtje naar rechts en we zijn weer op de terugweg. Pal in de brandende zon. Veel wandelaars hier, maar wij lopen nog altijd redelijk door. Al wordt het nu wat zwaarder. 3 km bordje, ruim over de helft dus, doorgaan en doorzetten!! We slalommen verder en bij 4 km komen we weer in de bebouwde kom. Hier staat publiek en weten we dat we er bijna zijn. Dochter haalt nog maar eens in, maar ik kan er niet langs #grrr Links proberen en dan lukt het toch rechts. Maar oudste is weg, ik zie haar paardenstaart nog wel voor me, maar heb niet meer de kracht en energie om haar bij te halen. Potverdorie, haar 1e wedstrijd en ze loopt me er uit!!

Dan is daar de finish. Na 28.31 zet ik mijn Suunto stil. Van tevoren wist ik echt niet of ik onder die 30 minuten zou kunnen komen. Maar met deze warmte en met het zigzaggen ben ik toch wel tevreden met deze tijd. Voor nu althans….. Er is nog heel wat werk te doen, want eigenlijk heb ik het plan om dit jaar mijn 5 km pr te verbreken. Niet nu, dat gaat nog niet lukken, maar over een paar maanden zou het wel leuk zijn.

Na de finish

Na de finish

Ik zoek dochter op, we halen onze medaille en ons flesje drinken en vinden een muurtje om even in de schaduw bij te komen. Beiden tevreden zitten we daar, ondanks de warmte is ons gelukt wat we graag wilden: 5 km uitlopen, onder de 30 minuten. Al snel lopen we door naar de auto en gaan terug naar het studenten huis.

Sushiiiii #yammie

Sushiiiii #yammie

Snel douchen en daarna tijd voor een late lunch: sushi op het terras. Onnodig te vermelden dat we hier heerlijk zitten en lekker lang genieten in de zon. De 1e wedstrijd samen is goed bevallen, op naar de volgende!

Krachttraining

core-en krachttraining

Het lopen van een marathon was lange tijd alleen een verre, zo goed als onmogelijk droom. Als je dan eindelijk toch die droom realiseert, dan wordt het tijd voor nieuwe dromen, nieuwe doelen, en nieuwe plannen van aanpak. Niks pas op de plaats, gewoon vooruit!

dreamsNieuwe dromen heb ik genoeg, waaronder een aantal die waarschijnlijk zo goed als onmogelijk zijn om te realiseren. Maar als ik op de bank blijf zitten, weet ik zeker dat ze nooit zullen uitkomen. Daarom is het nu tijd om een stapje verder te gaan en niet alleen de hardlooptrainingen weer goed op te pikken na de marathon, maar ook de core- en krachttrainingen.

Dat core- en krachttraining goed is voor hardlopers, daarvan was ik al overtuigd.  Maar het ook daadwerkelijk doen en op langere termijn volhouden is me tot op heden niet gelukt. Ja, ik werd vorig jaar lid van een sportschool, maar kon er mijn draai niet vinden. Instructeurs die van goeie wil waren, maar mijn vragen niet konden beantwoorden, daar had ik weinig aan. Zelf thuis een beetje prutsen met gewichtjes en een enkele plankoefening was het ook niet. En toen ik afgelopen maandag de spierpijn van de KvS voelde, wist ik dat er NU iets moest gebeuren. Dus wat doe je dan?

Dan neem je dus contact op met Laurens Groenendijk. Vorig jaar september heb ik bij hem een fitness-sportonderzoek gedaan en daar kwamen heel wat bruikbare tips uit. En ik weet dat hij een aantal goeie lopers uit het trailwereldje begeleid. En als die toppers baat hebben bij zijn trainingen, dan zal ik er zeker baat van hebben, toch?

Een facebook-berichtje was snel gestuurd en antwoord had ik binnen 5 minuten: “Tuurlijk wil ik je helpen, kom maar langs in Heesch, dan hebben we het er over”. De afspraak is snel gemaakt en woensdagmiddag tegen 5 uur loop ik bij Laurens de fitnessruimte in. Eerst even een praatje over wat ik wil bereiken de komende maanden en daarna de uitleg over hoe hij denkt dat ik dat kan doen: looptraining zoals altijd, maar vanaf nu gecombineerd met core- en krachttraining. ditnietEn dan niet krachttraining met kilo’s en kilo’s gewicht, maar beginnen bij de basis. Eerst rustig de spieren opbouwen, vanaf het begin en daarna oefeningen verdiepen, verzwaren. Klinkt goed en heel anders dan voorheen bij de sportschool, waar meteen zo veel mogelijk gewicht werd aangeraden.

Laurens heeft al een heel programma voor me samengesteld. Drie verschillende sessies, die ik dus om de beurt zal uitvoeren. Optimaal is natuurlijk 3x per week een andere sessie. De oefeningen lijken op elkaar, maar door net een andere houding, of door de benen iets anders neer te zetten, gebruik je toch andere spieren. Bovendien verschillen de sessies voldoende van elkaar om dus niet 3x per week exact hetzelfde te hoeven doen. En geen moeilijk gedoe in de sportschool, maar gewoon thuis uit te voeren mbv een enkel los gewichtje, de balansbal en een weerstandsband. Simpel en doeltreffend.

Na de uitleg volgt een rondje in de fitness-zaal. Laurens doet voor en ik doe na. Let op je houding, bekken kantelen, knieen recht naar voren, niet naar binnen laten vallen, let op je schouders, let op je armen, niet te ver naar voren hellen, niet te ver naar achteren leunen. Pfff, fitnessoefeningen op de juiste manier uitvoeren valt nog niet mee. Sommige oefeningen zijn bekend, anderen helemaal nieuw. Alle oefeningen worden doorgenomen, aantekeningen gemaakt en na een uurtje is alles duidelijk. De schema’s gaan mee naar huis en als ik nog vragen heb of later toch een oefening niet meer weet, kan ik het altijd nog een keer vragen aan Laurens.

stepupGisteravond thuis heb ik sessie 1 gedaan, meteen gebruik maken van de motivatie!. Het was hier en daar even improviseren hoe ik ze kon uitvoeren. Want waarop kon ik de step-up oefening doen? De loopband bracht uitkomst. Als ik dat ding uitklap, kan ik mooi de band zelf gebruiken als step, en dat gaat dus ook werken bij sessie 2 voor de step-down oefening. balEigenlijk net niet hoog genoeg, maar voor nu even voldoende, tot ik bij de Decathlon geweest ben voor het juiste materiaal. Mijn losse gewichtjes zijn wat te zwaar voor sommige oefeningen, dus ook daar is nog een kleine investering voor nodig. Balansbal en weerstandsbanden zijn al aanwezig, moest ik alleen ff afstoffen 🙂

Goed, sessie 1 volbracht. Vanavond looptraining en morgen sessie 2. Motivatie is er genoeg, nu nog uitvoeren en doorzetten!!!

do

 

Koning van Spanje 2014

Koning van Spanje, Trailrunning, VFF

MST_KoningvanSpanje-2014_200w_0_3Sommige trails zijn de moeite waard om ze ieder jaar opnieuw te lopen. In 2011 was de Koning van Spanje de 1e trail die ik liep, en sindsdien kom ik er graag terug. Vandaar dat ik vandaag voor de 4e keer in Gulpen aan de start stond. Dit jaar totaal niet getraind op het heuvellopen, en maar net herstelt van de M wilde ik dit trailfeest toch echt niet missen!

Ik wil niet eens vermelden hoe vroeg die *piep*wekker vanmorgen afging. Niet normaal op een zondag! En toch was ik het zelf die die wekker zaterdagavond geheel vrijwillig zo vroeg zette. En dus stond ik ook, na me nog 3x te hebben omgedraaid, vrijwillig op. Redelijk wakker stapte ik een uurtje later naast Gerard in de auto, in de hoop dat ik alles in mijn tas had zitten. Nog een uur de tijd om wakkerderder te worden. Tegen 9 uur reden we het grasveld achter de start/finishlocatie op, netjes op tijd dus.

En meteen is het een weerzien van oude en nieuwe bekenden. Uit de auto die naast ons stopt, stapt een vrouw uit die zich meteen voorstelt: hallo Esther, ik ben Wendy en dat is Margriet. Ik wist dat ze zouden komen, ken ze al jaren via twitter en dan is het superleuk om ze eens irl te ontmoeten. We lopen naar het startterrein, halen ons startnummer op en bekijken onze nieuwe trailbeker om onderweg uit te drinken. Ondertussen komen er ook een aantal leden van de loopgroep aan en zie ik nog meer bekenden (JanWillem, Kitty, Jan, Jeroen, Tiny, Marco, Jolanda, Yvonne, Chris, hopelijk vergeet ik niemand te noemen.).

Tegen 10 uur is het tijd om het trainingspak uit te doen en me klaar te maken voor de start. Ik had al spijt van de 3/4 broek en korte mouw shirt, maar hoe later het werd, hoe meer de zon ging schijnen, hoe meer spijt ik kreeg. Korte broek en singlet had makkelijk gekunt! Maar ja…. verkeerde keus gemaakt vanmorgen vroeg toen het nog maar 4 graden was, en nu niks meer aan te doen.

Om 10 uur is de start, eerst over de matten, dan het weiland in en na zo’n 400m aanloop is daar de 1e heuvel. Ik neem me voor om NIET te gaan wandelen! Vorig jaar hoefde dat ook niet, dus nu ook niet. Ik ga hardlopende omhoog, korte pasjes, inademen, langer uitademen en doorgaan. Ik kom bovenaan en daar mogen we het volgende grasveld in. Omlaag om te beginnen, maar dat duurt niet lang, hoppa weer omhoog, omhoog naar de doedelzak-speler.

En dan zeggen mijn benen: bekijk het maar, geen zin! Wandelen dus even. Nu al 😦 Omdraaien en terug naar de start komt even in me op. Marathonlopen is toch wel wat anders dan traillopen, en heuveltraining heb ik echt te weinig gedaan het afgelopen half jaar, voor zover dat al mogelijk is hier in het platte Brabant. Maar opgeven is ook geen optie, dus ga ik verder. Ik weet ook dat als we eenmaal in het bos lopen, we weer een heel eind omlaag mogen, dus nog even doorzetten. En ja hoor, de kuiten krijgen hun beloning, we mogen omlaag, Dit loopt heerlijk!

De kilometers gaan snel voorbij, heuvelop wat wandelen, en zodra het mogelijk is, weer hardlopen. Wat is het hier mooi! Een echt schitterende omgeving. Het voordeel van regelmatig een stukje wandelen is dat je rustig rond kunt kijken, want dat kun je tijdens het hardlopen beter niet doen. De grond is niet echt vlak en losse stenen zorgen voor een valpartij hier en daar. Gelukkig kan ik het recht houden, maar af en toe scheelt het niet veel.

WaterpassageKvSDe route is dit jaar anders dan de voorgaande jaren. Hielden we vorige jaren op de korte afstand droge voeten, dit jaar moeten ook wij eraan geloven: een waterpassage. Dwars door een beekje lopen we, het is maar kort, maar toch nat 🙂 Ik probeer heel stoer door het water te lopen en soepeltjes op de kant te springen. Helaas mislukt dat laatste een beetje, want de modder aan de overkant is glad…. Ik houd het recht, maar echt charmant zal het niet zijn geweest. Leuk dat je ons daar stond aan te moedigen Jacqueline!

Na 12 km is daar de drinkpost. Met het warme weer van vandaag wel wat laat, maar ach, dat wisten we van tevoren. Ik was gewoon te lui om met een camelbag te lopen, dus niet zeuren. Hier haal ik het gekregen bekertje uit mijn spibelt, vouw het met enige moeite open en laat het tot 3x toe vullen met heerlijk, koud water. Ik was eraan toen. Een paar tucjes prop ik naar binnen en dan is het tijd voor de laatste paar kilometer.

KvS14-1Automatisch wil ik na het grasveldje rechtsaf slaan, zoals de jaren ervoor, maar gelukkig zie ik op het laatste nippertje een bordje dat naar links wijst. Eh… echt? Even overleg met Pascal, ik zag het toch goed he? Yep, we zagen het goed, links ipv rechts. Ik verheugde me juist op de lange afdaling rechts…. Maar gelukkig bleek er links ook een afdaling te liggen, nadat we eerst door een knollenveld gelopen waren. Een heerlijke singletrack door het bos, langzaam dalen, heerlijk! Dit mag van mij tot de finish blijven. Maar ik weet natuurlijk wel beter. We komen bij de volgende splitsing. Rechtsaf is naar de finish, wij moeten links….. Eerst nog een stukje verder omlaag en dan vertelt iemand die in de berm zit: nog 1 klimmetje en dan zijn jullie er. Mooi! 1 klimmetje klinkt niet zo ernstig. Mis! Het is nog een behoorlijke klim, omhoog naar de camping en dan rechtsaf de verharde weg op.

IMG-20140504-WA0004

Foto van Yvonne

En daar staat “onze” doedelzak speler weer, hij doedelt ons vaarwel bij de start en wacht ons ook op vlakbij de finish . Nog maar 1 afdaling dus. Wel een pittige, met veel losse stenen. Nog een paar honderd meter, dan rechtsaf het weiland weer in waar we begonnen zijn en over de finish! YES! Toch weer gehaald en eigenlijk toch ook wel weer jammer dat ik er al ben. Ondanks het afzien, was het zeker genieten onderweg. Ik word nog even geinterviewd door de speaker en mag dan doorlopen naar mijn beloning: bier en vlaai. Het bier smaakt heerlijk, de vlaai breng ik braaf naar mijn echtgenoot, aangezien ik geen vlaai-eter ben en hij er wel van geniet 🙂

Eindhovenloopt ook trails

Eindhovenloopt ook trails

De rest van de loopgroep is al gefinisht op hun 10 en 17 km. Het was een behoorlijke groep van Eindhovenloopt vandaag in Gulpen. Ook zij hebben genoten van hun rondje. De sfeer in het finishvak is gezellig. We blijven kijken bij de finish, waar nu ook Kitty en Jan (zijn 1e trail) binnen komen. Ik kom nog een aantal bekenden tegen (o.a. Andrina, helemaal uit Groningen!), praatje hier, praatje daar. Mooi weer, fijne mensen, biertje, tevreden met de prestatie, wat wil een mens nog meer?

Met Kitty, na de finish (foto van Jan)

Met Kitty, na de finish
(foto van Jan)

 

DSC_0645Nou, binnen een kop soep. Dat wil ik. Even zitten, wat eten en drinken, samen met Toine en Ellen en Kitty en Jan. Wat uitrusten, bijkomen en dan weer terug naar de finish. Kijken wie er allemaal binnen komen op de 34 km. Opnieuw praatje hier, praatje daar (hoi Carl). Tiny komt binnen, 2 weken geleden nog een marathon gelopen en nu vandaag de 34 km #respect En dan kan ik een foto maken van iets wat zelden voorkomt: Tiny met bier 🙂

Ondanks het feit dat de dag vroeg begon, vliegt deze voorbij. En tegen 3 uur is het tijd om via een kop koffie in Limbricht terug naar huis te rijden. Rond half 6 zijn we, na een stop bij de friettent om de jeugd thuis snel te kunnen voederen, weer thuis. Zei ik al dat het een mooie dag was? Reken maar dat ik volgend jaar weer terug kom naar Gulpen, reken maar dat ik die lustrum trail graag mee zal lopen! Mudsweattrails bedankt!