Marikenloop 2014

Ooit, een jaar of 6 geleden zei ik: nooit meer een vrouwenloopje! Ik had 2 opeenvolgende jaren een prima dag gehad met vriendinnen bij de Marikenloop, maar dat was genoeg. Een loopje met alleen maar vrouwen heeft voor mij geen meerwaarde. Of het moet zijn dat je dan toch wel leuk vooraan kunt eindigen. Normaal gesproken staat mijn gele poppetje ver achteraan 🙂

UitslagML

Niks ten nadelen van vrouwenloopjes, de populariteit laat zien dat er grote behoefte aan is, maar ik zou er niet meer aan meedoen. Dacht ik. Totdat onze oudste dochter ook met hardlopen begon en zelfs redelijk fanatiek. Daarom gingen we op zoek naar een wedstrijdje om samen te lopen. En omdat zij sinds kort in Nijmegen woont, en de Marikenloop op “haar” universiteit start was de keuze snel gemaakt: ik ging toch opnieuw met een vrouwenloopje meedoen. Zeg nooit, nooit!

Al redelijk vroeg reden we zondag met de auto (ja sorry organisatie, toch met de auto) richting Nijmegen. Een goede keuze, want ’s avonds was er geen treinverkeer mogelijk richting Eindhoven. Eerst naar het studentenhuis om de schone was en boodschappen neer te zetten en dan door naar de universiteit. We hebben geluk en kunnen vlakbij de start parkeren. Ons eerste doel is het kopen van een spibelt voor dochter, want je mobiel in je handen houden tijdens het lopen is niks. Daarna nog rustig langs een paar andere standjes om vervolgens een toilet op te zoeken. Handig als je dochter de weg kent in het sportcentrum, want we hoefden niet in de rij te staan omdat zij toiletten wist te vinden waar het niet druk is.

DSC_0657

Voor de start

Rond kwart voor 1 staan we in ons gele startvak en als Annemarie Thomas begint met de warming-up doen we min of meer fanatiek mee. Nog tijdens de warming-up begint ons vak leeg te lopen richting de start en wij sluiten aan. Ongeveer 10 minuten na de wedstrijd-dames, gaan wij ook over de streep. Van tevoren heb ik tegen dochter gezegd: loop je eigen race, haal in waar je kan, ik volg wel. Althans…… ik volg wel zo lang ik kan. Want na een half jaar van bijna alleen lange langzame duurlopen, was ik heel erg benieuwd of ik überhaupt nog een stukje snelheid in me had.

De eerste 4 km lopen we min of meer samen. Slalommen, inhalen, remmen, aanzetten…… echt makkelijk lopen is het niet. Ik vraag me echt af waarom sommige vrouwen zo nodig in een snel startvak willen staan als ze toch gezellig met 5en op een rij, al ouwehoerende willen lopen. Start dan achteraan en laat degene die wat sneller willen lopen voor gaan. Ieder loopt op haar eigen manier en met eigen reden, maar zorg dat anderen wel langs kunnen. Regelmatig liepen we in de berm om toch in te kunnen halen. En dan komt de drankpost. Onnodig te zeggen dat veel vrouwen – baf – stilstaan om te drinken….. En ik wil door, want drinken met een 5 km vind ik niet nodig. En al die bekertjes op het pad, gooi ze er dan naast….. #irritatiepuntje

Maar goed, bochtje naar rechts, volgend bochtje naar rechts en we zijn weer op de terugweg. Pal in de brandende zon. Veel wandelaars hier, maar wij lopen nog altijd redelijk door. Al wordt het nu wat zwaarder. 3 km bordje, ruim over de helft dus, doorgaan en doorzetten!! We slalommen verder en bij 4 km komen we weer in de bebouwde kom. Hier staat publiek en weten we dat we er bijna zijn. Dochter haalt nog maar eens in, maar ik kan er niet langs #grrr Links proberen en dan lukt het toch rechts. Maar oudste is weg, ik zie haar paardenstaart nog wel voor me, maar heb niet meer de kracht en energie om haar bij te halen. Potverdorie, haar 1e wedstrijd en ze loopt me er uit!!

Dan is daar de finish. Na 28.31 zet ik mijn Suunto stil. Van tevoren wist ik echt niet of ik onder die 30 minuten zou kunnen komen. Maar met deze warmte en met het zigzaggen ben ik toch wel tevreden met deze tijd. Voor nu althans….. Er is nog heel wat werk te doen, want eigenlijk heb ik het plan om dit jaar mijn 5 km pr te verbreken. Niet nu, dat gaat nog niet lukken, maar over een paar maanden zou het wel leuk zijn.

Na de finish

Na de finish

Ik zoek dochter op, we halen onze medaille en ons flesje drinken en vinden een muurtje om even in de schaduw bij te komen. Beiden tevreden zitten we daar, ondanks de warmte is ons gelukt wat we graag wilden: 5 km uitlopen, onder de 30 minuten. Al snel lopen we door naar de auto en gaan terug naar het studenten huis.

Sushiiiii #yammie

Sushiiiii #yammie

Snel douchen en daarna tijd voor een late lunch: sushi op het terras. Onnodig te vermelden dat we hier heerlijk zitten en lekker lang genieten in de zon. De 1e wedstrijd samen is goed bevallen, op naar de volgende!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Marikenloop, VFF. Bookmark de permalink .

3 reacties op Marikenloop 2014

  1. Het is zo verschrikkelijk leuk om met je kinderen samen aan de start te staan. Ik kan het weten. Ervaringsdeskundig;-)

  2. Daniëlle zegt:

    Nette tijd hoor 🙂 Ik heb overigens ook ooit gezworen om nooit aan zo’n vrouwenwedstrijd mee te doen maar stond jaren geleden toch 2x aan de start van de Ladiesrun in Zoutelande op vrijdagavond (de avond voor de Kustmarathon). Die 1e x heb ik dus ook Tiny voor het eerst ontmoet. Leuk loopje dus als je er nog eens eentje zoekt…

  3. langzaamaan zegt:

    Leuk om samen te lopen, en zo zie je maar weer, zeg nooit nooit 🙂 Wie weet lopen jullie ooit samen een M? Wat lijken jullie trouwens op elkaar zeg!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s