De 30 km van Tiny

Hoewel ik een heel mooi schema heb, heb ik toch het gevoel dat ik wat achter loop met de lange duurlopen. Geheel mijn eigen schuld, want tijdens de vakantie heb ik iet of wat te weinig gedaan. Plus het feit dat ik er telkens weer een wedstrijdje tussen prop, die eigenlijk net niet past, maar wel leuk is. Daarom komt het dat mijn langste lange duurloop maar 16 km was (de 10EM van vorige week), want de Trail des Fantomes tel ik niet mee als lange afstand hardlopen. En dat is eigenlijk veel te weinig in deze periode van de marathon training. Tijd om daar dus verandering in te brengen!

UdenTiny, die mijn schema’s maakt, heeft nog een aantal marathoners meer in zijn stal. En met alle najaar-marathons die eraan komen, moeten wij/zij natuurlijk allemaal hun kilometers maken. En wat is nou leuker om dat te doen onder begeleiding in een mooie omgeving en met een aantal gelijk gestemden. Daarom organiseerde Tiny gisteren een 30-km loopje in de natuur van Uden, helemaal over fietspaden.

Rond kwart over 12 belden man en ik aan bij Tiny en Sjan. Eerst een kop koffie, zelfgebakken kruidkoek (jammie!), Kitty begroeten en kennismaken met de andere lopers. Daarna rond 13 uur de deur uit. We begonnen lekker langzaam, Tiny bepaalde het tempo (mijn tempo) en de eerste 10 km waren voorbij voor ik er erg in had. De 5 km daarna werden al iets zwaarder, maar hee, met het idee dat op 15 km een drinkpost zou zijn en een paar minuten pauze, sleepte ik mezelf door die 5 km heen.

Soms is het zo lekker om even te kunnen stoppen. Stilstaan, drinken, wat eten. Even rust. Een drankpauze met dank aan Jeroen, de zoon van Tiny en Sjan, die dit midden in een stukje bos, voor ons klaar zette.

UdenmoeNa de pauze ging het nog een 3 km goed, daarna sprong de hf omhoog en begonnen mijn bovenbenen pijn te doen. Nog eens 11 km zo doorlopen zou hem niet worden. En eigenlijk had ik dat ook niet verwacht. Met een tempo dat netย hoger lag dan mijn dl1 tempo, en een afstand dubbel van mijn langste duurloop, zou dit hem niet worden. Maar gelukkig had ik daar al rekening mee gehouden. De route stond in mijn Suunto en ik was van plan om gewoon lekker zelf verder te gaan. Ik loop meestal alleen, dus dat was voor mij geen probleem.

Kitty bood aan om bij me te blijven en hoewel ik haar zei dat ze met alle plezier gerust bij de groep mocht blijven, ze wilde niet naar me luisteren en bleef bij me. Samen liepen we de laatste 11 km. Ik was ervan overtuigd dat ik die 30 km zou kunnen uitlopen, alleen ja… wel op mijn tempo en met een korte wandeling af en toe. Met nog zo’n 6 km te gaan, kwam ons een fietser tegemoet. En dat bleek onze escort te zijn terug naar Uden: Jeroen begeleide ons de laatste kilometers.

finishUdenJemig, wat was ik blij toen we Uden weer inliepen, toen we onder het viaduct door gingen, linksaf een heuveltje op en de weg een beetje bekend werd. Nog even doorzetten, klein stukje nog maar en dan mocht ik echt stoppen. Met ruim 30 km op het klokje kon ik het ding stop zetten. De trap omhoog naar het appartement van Tiny en Sjan was nog even een kleine uitdaging, maar het daarna gaan zitten, kop koffie voor mijn neus, was heerlijk!!

Nadat iedereen gedoucht was, hetzij bij Sjan en Tiny thuis, hetzij bij de Keien, mochten we aanschuiven aan tafel voor een kop soep. Zo lekker!! Die 30 km was voor mij best even afzien, maar de verwennerij daarna was super. Dank Sjan en Tiny voor het organiseren en de gastvrijheid, ik heb genoten!

En the day after voelt alles eigenlijk best goed. Vanmorgen bij het opstaan wat stram en stijf, maar dat verdween snel. En met het rondje uitlopen ging het ook vrij aardig nadat ik de 1e 500m dacht dat het niks zou worden. Dat waren dan ook de enige moeilijke meters ๐Ÿ™‚ Daarna werd het genieten in de zon van een lekker, ontspannen loopje. En het vertrouwen dat ik die verrekte marathon afstand straks weer aan zal kunnen, komt langzaam weer boven. Nog maar 7 weken……..

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in training lange duurloop, VFF. Bookmark de permalink .

5 reacties op De 30 km van Tiny

  1. Jullie hebben het toch maar even geflikt. Klasse

  2. Kitty zegt:

    haha Es, tuurlijk blijf ik bij je…. langzame kilometers zijn ook kilometers!
    Bovendien maakt het niet uit of we lopen te kletsen of dat we in stilte onze kilometers maken, we fixen het!!

  3. Nu weer helemaal bij met het maken van meters. Frankfurt komt gewoon weer goed!

  4. Die Kitty wat een lieverd is het ook. En jij, ik ben keitrots op jou ๐Ÿ‘๐Ÿ‘๐Ÿ‘๐Ÿ‘

  5. John zegt:

    Toch weer mooi gedaan. Je hebt nog tijd voor een paar lange en klaar te zijn voor de volgende marathon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s