Je t’aime Paris

Parijs, VFF

ParisEen beetje heen-en-weer appen en het idee was al snel geboren: waar kun je beter je laatste lange duurloop doen voor Frankfurt dan in de stad waar ik mijn 1e marathon liep? Klinkt logisch toch? Dus maakten Kitty en ik onze plannen, haken en ogen werden uit de weg geruimd, de sleutel werd geregeld en we  gingen gewoon, ook al was het maar kort. Parijs is altijd goed, ook kort en krachtig!

Vrijdagavond reden we dus rond 12 uur door Parijs. Ons optimistische idee dat het dan wel lekker rustig in de stad zou zijn, bleek redelijk naief. Deze stad leeft gewoon 24/7 en om middernacht op een vrijdagavond leek het gewone avondspits. Maar zonder enig probleem wist Kitty mijn aygootje netjes voor de deur van ons appartement te parkeren. Ideaal, midden in het centrum  van Parijs en dan gratis parkeren voor de deur. Waar vind je dat nog in Nederland?

Zaterdag ontbeten we met een verse baquette gehaald bij de bakker om de hoek. Lekkerder bestaat niet! Daarna maakten we ons op voor de lange duurloop door/om/in Parijs. Op afstandmeten.nl had ik een route gemaakt van zo’n 33 km. Hier en daar door bekend gebied, maar ook regelmatig door totaal onbekende delen van Parijs. De ergste drukte vermijden, maar hier en daar ook de mooie plekjes opzoeken. We zouden wel zien hoe het zou lopen vandaag. Eén ding stond vast: minstens 33 km zou er gelopen worden. Hoe? Daar zouden we nog achter komen. Luchtige shirtjes aan, rugzak met 1,5 liter water mee, gelletjes mee, horloges om en gaan!

DSC_0741Eerst richting Eiffeltoren en daar blijkt al meteen dat de route op papier anders is dan in de praktijk. Het mooie grasveld was verdwenen, blijkbaar herstelwerk aan het park. Stiekem gingen we door hekken heen, sprongen over een draadje waarmee een perkje was afgezet en liepen waar het horloge aangaf. Totdat we dus tegen de volgende hekken aanliepen en we daar niet tussen/over/onderdoor konden. Terug naar af dus. Vervolgens wel verder richting Eiffeltoren, linke erlangs (mooi vijfertje, nog nooit gezien) en dan oversteken, over de Seine en richting Esplanade du Trocadero. Thuis leek het me een leuk idee om links richting het paleis te lopen en dan rechts weer terug naar de weg. Erg leuk bedacht, maar dus wel flink heuvel op. Maar daarna weer af, wat natuurlijk wel leuk is. Om vervolgens een hoek om te gaan en opnieuw heuvel op te moeten. Ow ja, Parijs heeft heuvels, da’s waar ook.

Dan richting Bois du Boulogne. Tijdens de marathon lagen hier de laatste loodjes, nu was ik wat alerter en kon ik er meer van genieten. Het is gewoon een heus bos midden in Parijs. We bleven netjes op de hoofdpaden, maar ik spotte toch wel heel wat leuke single tracks die ik ooit nog wel eens verder wil gaan onderzoeken. Helaas voor Kitty ging de route ook over een heerlijk zandpad, lekker mul tot de enkeltjes er doorheen #sorryKitty En dan na het Bois weer richting centrum, om de periferique over te steken, via een rotonde. Denk je daar te kunnen hardlopen? Vergeet het maar! Door rood lopen was er echt niet bij, dus braaf en veilig wachten voor ieder stoplicht voor iedere weg van die rotonde, voordat we weer op het juiste pad waren en verder konden.

DSC_0750Een paar lange wegen, waar we even goed kunnen doorlopen, wel goed uitkijken waar je je voeten neerzet. De parijse stoepen zijn niet zo netjes recht en vlak als de Hollandse (en dat terwijl ik zo vaak klaag over de stoepen hier in ’t durp). En de stoepen zijn hoog, iedere keer als je er even langs loopt om iemand in te halen, moet je een flinke stap nemen om er weer op te komen. Je zou in een rolstoel zitten hier, volgens mij kom je echt nergens meer.

Na zo’n 10 km lopen we door de Tulerieen en bij het Louvre. Heel even een korte stop, gewoon om rond te kijken, gewoon om Parijs in ons op te snuiven. En dan weer verder richting Ile de France en de Notre Dame. Fotomomentje. Eerst zet een Amerikaan ons op de foto, daarna zetten wij hem en zijn vrouw op de foto. En dan door, via een paar bruggen van het ene eiland naar het andere en dan weer terug naar de vaste wal, richting Bastille. Althans, de zuil die staat op de plek waar ooit de Bastille stond. Hier verdwalen we een klein stukje, weet je hoeveel straten naar links zo’n rotonde heeft? Links af, of een beetje minder links, of toch die andere links? Afijn, we lopen een extra rondje en pikken de route weer op.

Bij 18 km lopen we langs Pere Lachaise. En aangezien Kitty hier nog nooit geweest is, besluiten we een korte sightseeingtour in te lassen. Een klein stukje kerkhof meepikken in de route. Als we het pad oplopen langs de 1e grafmonumenten, komt er een beveiligster achter ons aan. We mogen er wel wandelen, maar niet hardlopen. Duh, dat begrepen wij ook wel. Maar wel prettig dat ze ons aanzag voor echte hardlopers! We maken een klein rondje en lopen weer terug naar de uitgang. Gelletje erin, flinke slok water en dan gaan we verder.

Het is warm, echt ongelooflijk, onverwacht warm! We komen thermometers tegen die 23-26 graden aangeven en midden in de stad, zonder wind, is dat echt warm. We zweten behoorlijk, en vooral de heuveltjes op zijn pittig. Over stoppen bij stoplichten en daarna weer op gang komen maar niet te spreken. Jemig, onze kuiten lopen vol bij iedere korte stop en als je dan net weer in je ritme zit, moet je opnieuw stoppen. Maar we lopen wel in Parijs, dat dan weer wel! Wie klaagt is een zeurpiet en dat doen we dan ook vooral niet. We genieten! Maar alles bij elkaar kost het wel redelijk wat kracht dit tochtje. En na 25 km zijn onze waterzakken helemaal leeg. En als je nog zo’n 8 km moet lopen in deze warmte, is het toch wel prettig om te kunnen blijven drinken. Dus op zoek naar een supermarktje. En die is niet zo moeilijk te vinden, iedere straathoek heeft er wel 1. We kopen een 1,5 liter fles, en delen die samen. Voorlopig kunnen we weer even vooruit.

Hop, tijd voor het laatste deel. Nog even omhoog over een treinstation, gelukkig ook weer omlaag, door een parkje, en dan opeens lopen we in het Jardin du Luxembourg. Nog nooit geweest, maar wat een leuk park! Wel druk met al die toeristen die van het mooie weer genieten en lopen te slenteren. We zigzaggen er omheen en tussendoor en proberen ook nog het paleis een beetje te bekijken. Leuk sfeertje hier, iets om te onthouden voor een volgende keer, om er wat rustiger doorheen te lopen. Nu hebben we een missie, een hele lange missie!

Nog een paar brede straten en dan een hoekje om. Baf, midden in een loeidrukke winkelstraat. Weer een straat waar we nog nooit waren. Alle winkels die je maar kunt bedenken zijn hier, zelfs C&A. Toeristen lopen te slenteren en hier is geen zigzaggen mogelijk. Noodgedwongen wandelen we zo snel mogelijk hier doorheen. Dan gelukkig weer een bochtje om en we kunnen weer iets vaart maken. Nog een paar brede wegen en dan ben ik weer op een punt waar ik het ken: als we hier rechtdoor blijven lopen, dan komen we uiteindelijk bij de Dom des Invalides uit, de laatste rustplaats van Napoleon. En die staat weer op de hoek van de straat van ons appartement, nog maar heel even dus!

Ondertussen geeft suunto al 33 km aan en is de route nog niet afgelopen. De 34 wordt volgemaakt en dan besluit ik dat het genoeg is geweest. Het laatste stukje wil ik wandelen, om te voorkomen dat mijn kuiten bij stoppen in de kramp schieten. Kitty loopt nog even door, die wil de 35 wel volmaken. Ik schreeuw haar wat aanwijzingen toe, oversteken, rechts erlangs lopen en dan links aanhouden. Mislopen kan ze niet. Ik trek mijn vff’jes uit en loop op mijn blote voeten verder. Heerlijk voelt dat, die bezwette kakkies in de open lucht. Parijzenaren zijn niet bekend met het blote voeten lopen, want ik krijg genoeg vingertjes in mijn richting gewezen. Nou ja, ik geloof niet dat ze me hier kennen, dus ze wijzen maar raak. Voor mij voelt dit heel prettig.

Wat fijn om dan na 34 km, een ommetje op Pere Lachaise en een stukje uitlopen, weer in de straat te staan, waar we begonnen. Zo’n 5!! uur geleden. Tsja, als je het hebt over een langzame lange duurloop, dan is dit een goed voorbeeld 🙂 Dan 4 trappen op naar het appartement en we kunnen gaan bijkomen. Met een bak kwark met fruit en een heerlijke kom zoute soep. En met een welverdiende en heel nodige douche!

Als we wat zijn hersteld, gaan de schoenen weer aan, want we gaan shoppen. Even naar de Champs d’Elysees want daar zit de Nike-shop. En in Parijs zijn, zonder shoppen bij Nike, dat is voor ons onmogelijk! Beide met een mooie aankoop, komen we de winkel weer uit. En dan is onze energie eigenlijk wel op. Totaal op. En we moeten nog zo’n 3 km terug lopen. Da’s ver, rete-ver! We besluiten eerst te gaan eten en de eerste de beste pizzeria krijgt de eer. We zitten, we eten en we drinken. Water! De ober kijkt ons wat vreemd aan als we een 1 liter fles water bestellen met 2 glazen en niks niet wijn erbij. Maar we krijgen wat we willen. De pizza is geen 5 sterren waard, maar schuift er toch goed in. Honger! En daarna kunnen we die laatste paar kilometer naar huis ook volbrengen.

Het is 10 uur als we thuis komen. 3x raden hoe laat we in bed lagen en ook binnen 5 minuten in slaap vielen…. 🙂

Zondagmorgen besluiten we geen rondje uit te lopen. We nemen rust. Rust is ook trainen. En herstel is belangrijk We ontbijten weer uitgebreid met een verse baquette en scrambled eggs en ruimen daarna het appartement op. Daarna nemen we de metro naar een winkelgebied, maar helaas, op zondag zijn net die winkels dicht. Zonde! Maar goed voor de portemonnee 🙂 We laten het shoppen erbij zitten en gaan lekker een Starbucks in. Gratis wifi en een Caramel Latte Machiato. Wie doet ons wat?

Dan is het helaas tijd om weer naar huis te gaan. De auto wordt ingepakt, met een beetje kunst-en-vliegwerk krijgt Kitty de auto uit zijn plekje en via de Champs d’Elysee rijden we richting Periferique en dan richting noorden en naar huis. Zo’n weekend gaat echt veel te snel voorbij, erg jammer! Maar, we hebben weer super genoten en zeker weten dat dit niet ons laatste weekend in Parijs was!

 

Advertenties

5 gedachtes over “Je t’aime Paris

  1. Goed geschreven! Net of ik erbij was… ;-)) maar wat kan 48 uur voorbij vliegen (zeker als je om 10 uur in bed ligt) en dat zonder chips!

  2. Je moet wat voor een lange langzame en mooie duurloop samen overhebben 😉
    Maar ging het nu om de duurloop, Parijs, even weg of het shoppen? Hoe dan ook, na Parijs komt Frankfurt. Succes alvast.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s