Dommelvallei Trail

Uncategorized

Al enige tijd geleden kwam ik op internet een website tegen van ene Tony. Hij schrijft daarop niet alleen blogs, maar heeft er ook een aantal smakelijke routes op staan. Het kwam er steeds niet van om er 1 te lopen. Tot nieuwjaarsdag. Op mijn schema stond een blanco, met andere woorden: zelf in te vullen. Ik had zin in een trailtje in de buurt en dacht opeens weer aan die website, met daarop de Dommelvallei Trail. Met begin een paar kilometer van huis, eerst een stukje Malpie en daarna De Plateaux in, een route van 25 km. Ik besloot de route iets aan te passen, grootste stuk Malpie eruit (de Vennen ken ik zo langzamerhand wel), maar De Plateaux bleven erin en zo werd de route 20 km. Uploaden, in mijn Suunto en op pad.

Met de auto naar Borkel, parkeren op het plein en start! Meteen het eerste stukje Malpie begon met modder, modder en nog meer modder. Oeps…. het beloofde al meteen een glibberig rondje te worden. Dit stukje kende ik van eerdere rondjes, maar ik liep het toch, omdat ik uit zou komen op een pad dat ik nog niet kende. Nou, dat heb ik geweten. Net dat pad was zo goed als onbegaanbaar vandaag. Niet alleen modder, maar ook sneeuw en ijs lagen hier. En diepe tractor-sporen maakten het nog wat moeilijker lopen. Maar hé, niet zeuren en miepen, jij wilt trails lopen, dus hophop die trails op!

Daarna volgde een stukje verharde weg, door Borkel en dan richting de grens met België. Ook dit stuk ken ik, want vorige week liep ik nog hier richting Kerst bij de schoonouders. Maar daar waar ik vorige week linksaf ging, ging ik vandaag rechtsaf. Opnieuw de modder in. Het was een “goed-uitkijken-waar-je-je-voeten-neerzet-pad”. En omdat ik zo op mijn voeten en het pad lette, had ik niet in de gaten dat ik linksaf moest, maar liep ik rechtdoor. Tot ik eindelijk ipv naar mijn voeten even naar mijn horloge keek en merkte dat ik kon omdraaien, op zoek naar het bewuste pad. Dat was gelukkig ook de enige keer dat ik een afslag miste.

DSC_0870

DSC_0878DSC_0881Het stuk door De Plateaux, een natuurgebied op de grens van Nederland en België (bij Bergeijk/Lommel) is mooi. Afwisselende natuur, bos, waterplassen, houten bruggetjes, open velden, weidse uitzichten, koeien (gelukkig ver weg!). Echt mooi om te lopen. Regelmatig heb ik even stil gestaan om om me heen te kijken en foto’s te maken. Niks fijner dan rondlopen door onbekend gebied, met een horloge dat me de weg wijst en me regelmatig geheel alleen op de wereld voelen. Helemaal zoals ik het graag heb. Na een maand met wat minder enthousiasme voor het lopen en trainen, kwam de motivatie in 1 klap – BAM – terug.

DSC_0882

DSC_0884Via een breed zandpad liep ik De Plateaux na 16 km weer uit, denkende dat ik vanaf hier een makkelijk stukje naar de auto zou hebben. Nou… ha! daggut niet. Het grootste glibberen moest nog komen. Ik liep door een weiland, vol met sneeuw, kuilen, modder en ijs en plotseling stopte mijn pad. Doodlopend naar een sloot. Dacht ik. Maar toen ik beter keek, zag ik dat ik “gewoon” over het hek heen moest klimmen, want aan de andere kant ging het pad verder. Dus ik er over. Om na zo’n 100m over een prikkeldraadversperring te moeten klimmen. Geteld heb ik het niet, maar ik ben een keer of 10 over prikkeldraad geklommen. Tussendoor liep ik op een smal paadje langs de sloot. Bedenkende dat als ik nu uit zou glijden, ik niet alleen onder de modder zou zitten, maar ook nog een nat pak zou halen. En verder weg van de sloot op het veld lopen, ging niet, want dat stond nogal onder water, modder, sneeuw en ijs. Pomtipomtipom, heerlijk lopen zo met een paar supernatte vibrammetjes, de modder tot ver boven mijn knieen en mijn (blote) voeten open gehaald aan stekelige braamtakken. Een groter verschil met de keurige receptioniste op pumps, met panty en een kort rokje met jasje is volgens mij niet mogelijk 🙂

Uiteindelijk kwam ik weer op de verharde weg uit, vlakbij de auto, zoals natuurlijk ook de bedoeling was. Genoten van dit eerste rondje van het nieuwe jaar en zeker weten dat ik meer routes van dit blog ga lopen!

Advertenties

6 gedachtes over “Dommelvallei Trail

  1. Ja de routes van Antonio Musone zijn erg leuk,de Geleenbeekdal trail heb ik samen met hem gemaakt,alleen ik had hem persoonlijk wat anders gemaakt (wat meer op en neer door de bossen en niet onderlangs) maar ik gaf hem de eer als organisator…zijn rondje is ook wel leuk richting Thull maar sinds enkele maanden hebben ze mooie trailpaden gemaakt in Winthagen en dat stuk heb ik nu erbij gepakt/gemaakt in mijn Biesenhof trail (ook start en finish bij Carrehoeve De Biesenhof) binnenkort teken ik het Thullerbos er ook nog bij als langere afstand
    Kijk maar of je ooit mijn rondje eens rent en dan hoor ik graag je verslag/commentaar
    http://www.gpsies.com/map.do?fileId=twpyykllmtkvxhck

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s