MookerheideTrail

Het was al heel lang mijn bedoeling de MookerheideTrail van Mudsweattrails te lopen en schema-technisch was het afgelopen zondag prima in te passen. Ik loop meestal alleen, maar op vrijdagavond zei man opeens:”ik ga mee, in jouw tempo kan ik dat vast wel” En bedankt! Maar goed, in mijn tempo kan volgens mij iedereen lopen, dus daarin heeft hij wel gelijk. En zo kwam het dat wij zondagmorgen vroeg (ja, 9 uur is vroeg op zondag!) samen in de auto zaten onderweg naar station Nijmegen. De Mookerheidetrail is een parcours van station A (Cuijk) naar station B (Nijmegen). Grotendeels onverhard en behoorlijk wat klimmetjes. Dus met de trein eerst van Nijmegen naar Cuijk en dan hardlopende terug.

DSC_0956We parkeren de auto op de P&R en kopen een kaartje aan het loket. Ja ja, ze bestaat nog, mensen zonder ov-chipkaart. En omdat we die verrekte kaart niet bezitten mogen we een extra toeslag (boete) betalan van 1 euro per kaartje. De trein staat op het perron al op ons te wachten, dat dan weer wel, en een klein kwartier later arriveren we in Cuijk. Even de “verplichte” foto bij de stationsklok, de horloges aan en gaan. Dwars door een net wakker wordend Cuijk, waar de 1e carnavalsvierders alweer tevoorschijn komen.

DSC_0957Na 1 km hebben we de 1e stop. Het pontje dat aan onze kant van de kade ligt terwijl we aan komen lopen, vaart vlak voor onze neus weg. Wij nog roepen en zwaaien, maar dat had geen zin. En aangezien zwemmen niet in mijn trainingsschema staat, bleven we maar ongeduldig staan wachten tot de pont weer terug is (5 minuten later) en voor 20 cent ieder mogen we mee naar de overkant, waar het lopen pas echt gaat beginnen.

Het eerste deel is verhard. Lang en recht en verhard. Niet mijn cup-of-tea, maar je moet natuurlijk een aanloop route hebben houd ik mezelf voor. Een station ligt nu eenmaal middenin de bewoonde wereld en niet in het bos. Maar goed, op de verharde weg kun je om je heen kijken, zonder continu op je voeten te letten en dus deed ik dat. Beetje rondkijken en toen er een carnavalswagen uit een zijstraat kwam, keek ik daar natuurlijk ook naar. Maar niet lang, want BAM, ik zag opeens die verhipte stoeptegels van heel dichtbij. Languit op de ongelijke stoep. De broek nog heel (godzijdank, want het was mijn favoriete xbionic!), dus de rest zou ook nog wel heel zijn. Even 100 m wandelen, voelen of alles nog goed voelt en daarna gewoon verder, we moesten nog maar 27km. Hophop, eindelijk het onverharde op.

DSC_0960DSC_0961Wat volgt is een mooi parcours, genieten onderweg. Mooie paden, heuveltjes op en af en af en toe een stop voor een foto. Het is een mooie tocht. Tot in Groesbeek. Want daar moeten we het dorp in. En daar is het carnaval. De hele lange weg door het dorp is het carnaval.
“Onno wil je mijn toyboy zijn” klinkt het uit diverse ramen, kroegen en luidsprekers en zorgt ervoor dat wij ook heuvelopwaarts een tandje bijzetten. Mijn “ding” is het niet, maar hier is het hele dorp zich aan het klaarmaken voor de optocht. Mensen zitten langs de kant, de stoep is vol en dan lopen wij daar, over de weg, verkleed als hardlopers……  2 hardlopers die zo snel mogelijk het dorp achter zich wilden laten.

DSC_0963Gelukkig komt aan dit stuk asfalt ook een einde en we mogen weer de paden en paadjes op. Nog meer heuveltjes op en af.  Trappen hebben ze hier ook genoeg, zowel omhoog als omlaag, arbo-technisch onverantwoorde treden, maar dat maakt het nu juist leuk. Af en toe hebben we hele mooie weidse uitzichten. Het weer is perfect voor een lange duurloop, lekker fris, maar in de zon af en toe toch behoorlijk warm.

DSC_0967Maar helaas loopt het bos niet door tot station Nijmegen. Vanaf Berg en Dal lopen we over de verharde weg terug naar Nijmegen. En juist die laatste kilometers kosten ons het meeste tijd. DSC_0968Stoplichten hebben ze hier meer dan genoeg, wachten en nog eens wachten. En als we dan in een parkje aankomen, moeten we nog even een paar foto’s maken natuurlijk. Om daarna verkeerd te lopen, terug lopen, uitkomen op het parcours van de carnavals optocht, terug een weg eromheen zoeken en dan is daar dan toch het station van Nijmegen, waar we zo’n 4,5 uur geleden vertrokken.

DSC_0969Als eerste maken we de foto bij de stationsklok. Als je een Mudsweattrails-route loopt, dan hoort dat erbij. En daarna lopen we een friettentje in. Even wat zoutigs na al de zoete gelletjes onderweg. We hebben wel wat verdient vinden we.DSC_0970

Het was een prima uitgezette trail, de gps-route klopte perfect en we liepen dan ook weinig verkeerd. Het enige dat ik jammer vind, waren de vele lange rechte paden en de stukken asfalt tussendoor. Maar ik heb weer genoten van het onderweg zijn, lopen in onbekend gebied blijft het mooiste wat er is. Zeker als je een horloge hebt die je de weg wijst en de natuur om je heen zo mooi is!

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

7 reacties op MookerheideTrail

  1. Stukjes asfalt zijn er zondag ook! Stukjes los zand ook kortom alles. Je knieën zagen er met die pleisters wel heel charmant uit!

  2. Kitty zegt:

    Je bent een bikkel!!
    Mooie loop weer, volgende keer ga ik met je mee (als ik mag).

  3. Mettje zegt:

    Beeldend beschreven. Ik heb ook wel zin om daar eens te lopen. ’s kijken of dat in de komende maanden een keer gaat lukken.

  4. langzaamaan zegt:

    Lekker gelopen weer, gelukkig had je weinig last van je valpartij… Wel gezellig, zo samen onderweg zijn 🙂

  5. ruud zegt:

    Mooi loop-avontuurtje weer; die langere afstanden gaan je ook steeds makkelijker af…..

  6. Klinkt weer helemaal leuk 😊👍

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s