UHT

De UHT. Wie kent hem niet? De trailroute van MudSweatTrails van Driebergen naar Rhenen (of andersom, maar net wat je wilt), een route van 30 km door de bossen, met in het begin en einde een stukje asfalt. Een paar jaar geleden liep ik al een deel van de route (start in Veenendaal, finish in Driebergen, 30 km was toen nog te ver). De hele route stond nog op mijn bucketlist. Voor ooit!

Vorige week stond er opeens een oproepje van Margriet op FB.

uht

Nou, die zin had ik wel. Sowieso moet ik vanaf nu flink aan de bak om afstanden te lopen. En samen met Margriet zou dat zeker gezellig zijn, we liepen al vaker samen en ons tempo is vergelijkbaar. Dus na kort overleg thuis, reageerde ik dat ik graag mee wilde lopen. Ook Mario wilde mee, dus zo kwam het dat we afgelopen zondag met z’n 3en begonnen aan de UHT.

received_1261754333848497De auto’s geparkeerd in Rhenen en met de trein naar Driebergen (volgende keer de kaartjes ook inchecken op het perron, sorry meneer de conducteur!!) Aangekomen op het station moest natuurlijk de foto gemaakt worden onder de stationsklok en we gingen op zoek naar het fietspad dat ons startpunt zou zijn. Gelukkig liep Mario de UHT al eerder en kon hij ons de juiste kant op gidsen.

De eerste paar km is verhard, maar daarna ga je de bospaden op, weinig singletracks, maar goed beloopbare paden. Vaak konden we met z’n 3en naast elkaar lopen ouwehoeren. Mario liep regelmatig een paar meter voor ons uit te dansen en wij hijgend achter hem aan. Af en toe wat zoeken naar de juiste afslag, maar alles vrij snel gevonden zonder problemen. Zowel Garmin als Suunto gaven de richting prima aan en waar we twijfelden herkende Mario vaak de weg.

received_1261753303848600Na 20 km kwamen we bij de eenzame eik. Hier namen we rustig de tijd om wat te eten en te drinken en na zo’n 10 minuten liepen we weer verder. Even moeite om de benen weer aan het werk te krijgen, zeker met de heuveltjes op hier, maar al met al viel het me niet echt tegen, zeker niet toen we ook omlaag gingen 🙂 . Wel kreeg ik het vanaf hier zwaarder, maar dat was helemaal niet gek. Sinds eind mei liep ik niet verder dan zo’n 15km max in een duurloopje, dus de dubbele afstand was aanpoten. Maar niet zeuren, gewoon doorgaan! Ik was blij dat ik samen met Margriet en Mario liep, opgeven en wandelen naar het station was dus geen optie, zij sleepten mij er wel doorheen met een praatje hier, een opmerking daar. En natuurlijk is de omgeving zeer de moeite waard om doorheen te lopen, ik wil hier zeker nog terug om nog een keer te lopen. Wellicht iets voor een nachtelijke trail om ook dat te trainen?

De laatste 2 km is weer verhard. Stukje door Rhenen, stukje langs het water, onder de brug over de Nederrijn door en dan linksaf naar het station. Poe, ik was wel blij dat ik na 31 km op de stopknop van mijn horloge drukte en kon gaan zitten in mijn auto. Even bijkomen. En  dan de trappen op naar het cafeetje boven het station. Vooral de laatste kilometers hadden we ons al verheugd op pannenkoeken en (alcoholvrij) bier en dat ging er dan ook prima in 🙂 Even bijkomen en napraten.

Margriet en Mario, dank voor jullie gezelschap, ik vond het fijn lopen met jullie!

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s