Het 6e rondje eilanden

IMG-20170729-WA0015Het is 15.40 op zaterdagmiddag. Ik sta met nog een aantal anderen in de motregen op een ponton langs Eiland 1 in de Vinkeveense Plassen. Ik vraag me af wat ik daar eigenlijk doe. Waarom ik zo nodig daar wilde staan. Mijn starttijd is 15.41 en ik heb nog 1 minuut om me te bedenken. Maar eigenlijk wil ik dat niet. Bovendien staan Paula en Camiel in een startgroep achter me en die zullen me niet zomaar laten gaan. Niet na alle moeite die het ze gekost heeft, om mij zover te krijgen om toch te gaan starten 😉 Want toen ik vanmorgen de golven zag en de wind voelde, besloot ik niet te gaan starten. Maar toch sta ik nu hier. Nog 30 seconden…..

De speaker vertelt van alles. Ik hoor dat hij wat zegt, maar niet wat. Waarschijnlijk namen of nummers van de groep die nu aan de beurt is om het water in te gaan. Ik hoor het niet echt. Kijk om me heen en zie nummer 227 vlak naast me staan. Ik ben 229. Een startsein en 227 springt in het water. Ik bedenk me dat dit dus mijn startgroep moet zijn en dat ik nu dus ook moet. Terug is niet meer mogelijk, alleen vooruit, het water in.

Ik spring. Koud. Nat. Diep. Omhoog, kop boven water. Jemig, wat is dat water koud! Maar 1 oplossing: zwemmen en warm worden. Iets met ik worstel en blijf boven ofzo. Zwemmen en snel, want de volgende groep gaat zo springen en liefst niet bovenop mij. Weg van de ponton dus. Richting de brug. De eerste afstand is de langste (400m) en als ik dat kan, kan ik alles! Hoop ik. Houd ik mezelf voor. Onder de brug door, richting Eiland 2, het redelijk rustige water wordt minder rustig in de doorgang tussen de eilanden. Met mijn beperkte ervaring in open water (pas 3x eerder) is dit totaal nieuw. Borstcrawl wordt het vandaag niet, ik ben blij met de extra aandacht die zwemmeester Bart ook aan schoolslag besteed. Want geen haar op mijn natte kop die eraan denkt mijn hoofd onder water te steken!

Golven, windkracht 4 en ingehaald worden door andere zwemmers….. Water in mijn mond, rustig blijven, uitspugen en blijven bewegen. Eiland 2 komt in zicht, ik zie mensen langs de kant in het water lopen. Dus het is ondiep hier. Een geruststellend idee. Ik kan staan als het nodig is, maar blijf gewoon zwemmen. Ondertussen heb ik het niet meer koud, maar ril al bij de gedachte dat ik zo het water uit moet en dus zeiknat over Eiland 2 moet lopen. Rechtop komen, water uit, strandje over en hardlopen over het gras, langs de linten over eiland 2, richting de volgende plons. En het is gek genoeg helemaal niet koud. Weer een zorg die ik af kan strepen.

Ik wist dat de golfslag tussen Eiland 2 en 3 en daarna tussen Eiland 3 en 4 het ergst zou zijn. Gelukkig kan ik al vanaf de kant zien waar ik er weer uit mag, zo’n 150m zal het beide keren zijn. Maar djeeeez wat een golven. Op hoop van zegen plons ik er weer in. Tegen de golven in valt nog niet mee. Gelukkig liggen er wat reddingsbootjes in het water langs ons. Ik registreer ze en hoop ze niet nodig te hebben. En echt diep zal het ook niet zijn, dus gewoon rustig blijven en doorgaan. Hoe sneller ik zwem, hoe eerder ik er weer uit mag. Trapje op en rennen over Eiland 3.

En als ik dan ook van Eiland 3 naar Eiland 4 gezwommen heb, weet ik dat het ergste met de golven achter de rug is. Vanaf nu draait de wind en de golven worden dus minder. Bovendien zijn de afstandjes tussen de eilanden nu niet groot meer, soms zelfs maar 50 meter. Eiland na eiland verslint ik, het aftellen is begonnen. En dan opeens loop ik op Eiland 12 en weet ik dat ik nog maar 1x 50 meter hoef te zwemmen, nog maar 1x eruit hoef te klimmen en nog maar 1x een stukje hoef hard te lopen. Ik ga het gewoon halen!

Mijn laatste plons in het water. Gerard en Paula zie ik aan de overkant staan. Camiel staat bij het trapje om me eruit te hijsen en dan ga ik het laatste stukje lopen, richting de finishboog. Yeah man! Ik kan gewoon zwemmen en lopen en lopen en zwemmen. Zelfs met dit rotweer, zelfs met die golven. Finish over, horloge uit, en de verdiende handdoek om me heen slaan.

IMG_20170729_195837_251

Ik zag er behoorlijk tegenop. Wilde zelfs niet meedoen. Bang voor de golven, bang om ergens op een eilandje te blijven steken en niet meer verder te durven. Of nog erger, eruit gevist moeten worden door een reddingsboot. Allemaal spoken in mijn hoofd, want het ging gewoon goed, zonder problemen. Het water in de Vinkeveense plassen heb ik regelmatig geproefd, maar de zwemlessen hebben me wel de ervaring opgeleverd om rustig te blijven en niet in paniek te raken voor wat water. Blij dat ik het toch gedaan heb.

En reden genoeg om verder te gaan met de zwemlessen. Want dit was toch wel erg leuk.

Weer een √

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Het 6e rondje Eilanden. Bookmark de permalink .

2 reacties op Het 6e rondje eilanden

  1. Ronald zegt:

    Als Vinkevener zou ik graag eens kijken of wie weet ooit meedoen maar helaas valt het rondje altijd in mijn vakantie…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s