NaturaRun Hoeilaart

sportevents.be

Het is zaterdagavond, nauwelijks half 11. Door het open raam komen de vrolijke geluiden van de Dommelstraat, 10 verdiepingen lager, naar binnen. Ik lig al in bed. Met de wekker op 5 uur. Ja, je leest het goed. De wekker op 5 (vijf!!!) uur. Op zondagmorgen!

Toen ik me opgaf als vrijwilliger voor de NaturaRun in Hoeilaart, wist ik niet eens waar dat lag. Ergens in Belgie ja. Zo ver was ik wel. Maar zo ver kon dat toch niet zijn? Ja hoor, ik kom wel vrijwilligen, geen probleem. Totdat ik dus ging opzoeken waar Hoeilaart nou eigenlijk lag en hoe ik er moest komen. Nou, dat was toch best een aardig eindje rijden. En als je daar dus voor 8 uur moet zijn, dan moet je vroeg je nest uit. Heel vroeg. En op een zondagmorgen tikt dat extra aan.

Maar het is wel rustig op de weg en zelfs op de ring om Antwerpen is het nog doodstil als ik daar om nauwelijks half 7 langs rijd. Da’s dan weer wel een voordeel. Ach ja, zo heeft ieder nadeel een voordeel. Na 1,5 uur sta ik bij de B&B Hippo-Droom geparkeerd en ga ik op zoek naar de race director om me te melden en te luisteren naar de briefing.

Mijn eerste taak is het tegenhouden van auto’s naar de oprit van de Hippo-Droom. Want daar is domweg geen parkeerplaats voor de 1000 deelnemer van vandaag. Iedereen heeft een briefing gekregen waar te parkeren, maar een groot deel heeft die mail blijkbaar niet/niet goed gelezen. “Sorry, geen parkeerplaats, even draaien, bij stoplichten links, daarna rechts, daar kun je parkeren, teruglopen via de loopbrug langs het spoor” wordt mijn mantra. Hoe vaak ik die herhaalt heb….. geen idee. En zolang dat in het Nederlands kon, geen probleem. Maar ik kwam er al snel achter dat ik in franstalig Belgie stond. En nee, frans is nou niet echt mijn beste taal. Non parking, ne pas de parking, velen wilden het niet snappen. En mijn uitspraak van gauche et droite zaait blijkbaar nogal wat verwarring, onbegrijpelijke gezichten krijg ik.

De meeste deelnemers maken er geen punt van en keren hun auto. Maar niet iedereen is zo gehoorzaam. Regelmatig zie ik een geaggiteerd gezicht. “Ja maar, de race begint zo en ik ben al laat” Sorry, slecht excuus. Bovendien is er dus echt geen plaats. En als ik dan wel een auto van het rode kruis doorlaat, terwijl een deelnemer net draait om terug te rijden, krijg ik een scheld cannonade over me heen. “Waarom mag die wel door en ik niet?” Tsja…. op sommige vragen geef ik maar gewoon geen antwoord. Neem aan dat het retorisch bedoelt was.

Na zo’n 2 uur word ik afgelost en begin ik aan de volgende taak. De tasseninname. Gelukkig doe ik dit samen met een 2-talige belg. Want vragen begrijpen die me in het rap frans gesteld worden, je ne comprendre pas! En als je de vraag niet weet, is antwoord geven vrij lastig. Gelukkig schakelt mijn tassenpartner vloeiend over van nederlands naar frans en weer terug. Ik plak gewoon een heleboel nummertjes op een heleboel tassen en laat de rest maar aan hem over.

 

Daarna ga ik helpen bij de eindbevoorrading. We zetten de kraam op, vullen bakken met pannenkoeken, winegums, peperkoek, chocolade, worstjes, chips, rijstepap, bananen en sinaasappels. Watertonnen worden gevuld met liters en liters water en we zijn klaar voor de massa. Hoeveel sinaasappels ik gesneden heb die dag, geen idee. Ik sneed, zij pakten weg en ik sneed weer verder. Ongelooflijk zoveel eten dat we hadden, ongelooflijk hoe snel alles ook weer weg was, we bleven aanvullen en bijvullen. Zij bleven pakken en eten. Tijdens de piekmomenten kwamen ze zelfs achter de tafel eten pakken, omdat de rij ervoor zo groot was.

Iets na 13 uur zijn de laatste lopers binnen, en dan is alle voorraad verdwenen en kunnen we op adem komen. Even tijd om zelf iets te eten en drinken, voordat alles afgebroken en opgeruimd moet worden. Alle tenten inklappen, startbogen leeg laten lopen en opvouwen, alle kratten met spullen weer inpakken, zandzakken, tijdregistratiespul, dranghekken, watertonnen, en nog zo’n 100 klein losliggende zooi moet in de bus. Ik kijk naar de spullen en kijk naar de bus en geloof nooit dat alles er in past.

Maar onze race director heeft ervaring met tetris. Hij weet precies hoe alles de bus in moet, dit onderop, dat er bovenop, dit ertussen en dat er achterlangs. Eén voor één wordt alles ingeladen en het wonder geschied: alles past! Het is half 4, alles is opgeruimd, de NaturaRun is succesvol afgerond. Yeah!

bordDan is het tijd om zelf de omgeving zelf te verkennen. Omkleden en de 12 km route lopen om te zien hoe mooi dit bos is. Eigenlijk twijfel ik van tevoren al, want van 8 tot 15.30 op je benen staan, werken en sjouwen en daarna nog een eindje lopen….. ik weet het niet….. Maar ja, hee, ik ben hier in het Zonienwoud, dus daar moet ik van profiteren! Omkleden, rugzakje op met water, horloge starten met de route en gaan!

Echt heuvelachtig is het hier niet, maar vals plat kennen ze wel. Vooral omhoog volgens mij. M’n benen laten weten dat ze een mening hebben en liever willen gaan zitten. Eigenlijk wil ik dat ook wel, heerlijk in de zon, maar toegeven in de eerste km dat kan natuurlijk niet. Ik loop dus door. Beetje rondkijken, beetje sjokken, beetje lopen. Maar nee, lekker hardlopen is er niet bij. Ik geeft toch maar toe. Maar als je middenin een mooi bos staat, dan ga je niet de kortste weg terug, dan ga je gewoon door. Dan maar wandelen. Dan zie je nog meer ook.

Dit bos is vrij open, lange brede paden. Althans, het stuk dat ik ervan zie. Wat hier heel mooi is, is het bloementapijt tussen de bomen. Daar waar ik loop zijn het allemaal witte bloempjes, maar ik weet dat er ook delen met blauwe bloemen moeten zijn. Daar kom ik deze ronde helaas niet, maar dat wil ik ook nog wel een keer zien. Misschien moet ik over een paar weken nog eens terugkomen voor de 20 km route, de omgeving is er mooi genoeg voor.

Om 17 uur sta ik weer bij de auto, geen 12 km trailrun, maar een 8 km wandeling werd het. Ook goed voor nu. Tijd om naar huis te gaan, tijd om er achter te komen of “mijn” thuisclub kampioen is geworden tegen de tijd dat ik weer in de stad ben. Dit was mijn 1e klus als vrijwilliger bij Sportevents.be, de volgende zal de wielerronde in Achel zijn. Die belgische stad weet ik in ieder geval wel te vinden 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s