Hertlopen

Uncategorized

Wat doe je als je niet kunt lopen van de spierpijn? Dan schrijf je een blogje over hoe je aan die spierpijn komt. Iets anders kan ik op dit moment toch niet. De trap af is een drama, naar de wc stel ik zo lang mogelijk uit, want die 5 meter die ik af moet leggen kosten me 10 minuten met pijnlijke kuiten. Vanmorgen in de auto naar Breda was ik blij dat ik geen noodstop hoefde te maken, want mijn voet van het gaspedaal naar de rem verplaatsen kost tijd, moeite en veel energie. En dat alles voor het goede doel, de RopaRun.

Afgelopen zaterdag was er weer het Hertlopen van Roparunteam Hollander. Vorig jaar was het al een superevent, dus toen Janine me vroeg of ik weer samen met haar een team wilde vormen, hoefde ik niet lang te denken. Uiteraard wilde ik dat weer.

Ergens rond half 3 draai ik het parkeerterrein op en loop ik naar de startlocatie. Ik kijk omhoog richting het Hert. Wat staat dat beest hoog! Veel hoger dan in mijn herinnering….. Ik voel de spierpijn al opkomen, nog voor ik ook maar 1 stap gezet heb.

Om 14.50 is de start, Janine gaat als eerste omhoog en ik kan beneden nog even de kunst afkijken. Met een paar minuten is ze weer terug en mag ik aan mijn eerste ronde beginnen, omhoog, rustig aan, kleine pasjes en vooral niet kijken hoever ik nog moet. Want dat is nog heul ver! Bovenaan gekomen krijg ik een knipje in mijn knipkaart en kan ik heerlijk omlaag en de knipkaart overhandigen aan Janine. Ff pauze.

Tot ronde 15 gaan we om en om omhoog, maar dan geeft Janine aan dat haar blessure te veel opspeelt en dat ze wil stoppen. Jammer, maar dat is wel al ingecalculeerd. Ik wist dat die kans erin zat en dus ga ik alleen door. Omhoog – omlaag – omhoog – omlaag. Aftellen, iedere keer dat ik boven een knipje krijg. Heerlijk omlaag denderen, slokje water beneden en weer omhoog sjokken, aftellen naar de 25e keer.

De laatste keer gaan Janine en ik samen omhoog. Het laatste knipje in onze knipkaart, foto bovenaan bij het hert en omlaag richting finish. Weer gelukt om 25 keer naar dat verhipte hert te lopen.

Vol bewondering blijven wij onderaan staan kijken naar diegenen die maar blijven doorlopen. Omhoog-omlaag-omhoog-omlaag, er zijn deelnemers die er geen genoeg van kunnen krijgen. De winnende dame liep in 2 uur tijd 48x omhoog! Ongelooflijk!

Ik heb nu al 2 dagen flinke spierpijn, 2 dagen napret zal ik het maar noemen….. Volgend jaar moet ik toch echt meer heuveltjes trainen! Maar ja, dat zei ik vorig jaar ook….

2 gedachtes over “Hertlopen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s