Black Everyday

Persoonlijk

Black friday ….. 1 dag in het jaar waarop iedereen blij is met black. Er niet wordt gesproken over racisme, maar iedereen opeens black als positief ziet.

Voor mij heeft black, zwart een totaal andere betekenis. Voor mij zijn de afgelopen 4/5 jaar behoorlijk zwart geweest. Diep, duister en het gevoel hebben dat er geen toekomst meer is. De toekomst leek een lange, zwarte weg, zonder zijweg naar licht en kleur. Alle kleur was weg uit mijn leven. En waarom? Was er maar een antwoord, maar helaas is er geen reden waarom iemand in een uitzichtloze situatie terecht komt. Het gebeurt gewoon. Niet omdat je het wilt, maar omdat het je overkomt.

Lange tijd probeerde ik me vrolijk en positief voor te doen. Te vechten, niet toe te geven. Altijd positief antwoorden en doen of alles leuk is. Gewoon doorgaan, want zo hoort het. Dat verwacht de hele wereld van je, dus stel je niet aan!

Hoeveel lange duurlopen ik maakte, jankend door het bos…. ik weet het niet…. Het waren vele, vele kilometers. Lopend en denkend, denkend en lopend. Voornemens makend, oplossingen bedenkend. Maar bij thuiskomst verdwenen de voornemens en werkten de bedachte oplossingen niet.

Bijna 2 jaar geleden nam ik een ingrijpende beslissing. In de hoop een stap te kunnen nemen door verandering, door omkering, door opschudding. Maar dat was helaas, en te verwachten, geen instant oplossing. Want daarna kwam pas het echte zwarte gat, ik dacht niet dieper te kunnen zinken, maar dat had ik mis. Want het schuldgevoel naar mijn ex-man en onze kinderen drukte zwaar op me. Ik koos voor deze drastische uitweg, maar daarmee deed ik hun veel verdriet.

De afgelopen 1,5 jaar was geen fijne tijd. Het gevoel van door iedereen in de steek gelaten te worden. Vrienden waarvan je dacht dat ze er voor je zouden zijn, lieten het afweten. Velen lieten gewoon nooit meer iets horen. Dat werkt niet om weer blij en vrolijk te worden, om je leven opnieuw op poten te zetten. Terwijl ik ze gewoon had moeten vergeten, niet meer aan ze denken, drukten zij een hele zware stempel op het negatieve, op het nog verder wegzakken. Een keihard afwijzen is niet bevorderlijk voor je welzijn, voor je eigenwaarde.

Gelukkig waren er, tot mijn grote verrassing, de berichtjes van mensen die me nauwelijks kende, (internet)contacten die via app, twitter of facebook een opbeurend berichtje stuurden. Een klein bericht, maar soms juist op het goede moment. Een druppel in de grote lege, lekke emmer die maar niet weer wilde vullen met geluk en plezier. Maar iedere druppel was er 1 meer dan een totaal lege emmer.

Godzijdank!!, waren daar de vrienden die wel echte vrienden bleken. Die naar me luisterden, hoeveel ik ook zeurde of klaagde. Die me mee namen om er even uit te zijn. Die me opbeurden, die me bleven uitnodigen, ook al was ik niet de vrolijke vriendin van ooit. Zij zijn het die me geholpen hebben, de hele klote tijd, al die black days, weeks and years. Zij waren het die mij weer vertrouwen in de toekomst gaven, die me hielpen na iedere terugval om toch weer door te gaan. Jullie weten wie je bent, jullie zijn echt mijn redding geweest! Werkelijk goud!

Ook leerde ik nieuwe mensen kennen. Mensen die begrijpen hoe je je voelt na een diepe, ingrijpende omwenteling in je leven. Nieuwe mensen die begrijpen hoe het is om opnieuw te beginnen, om een nieuw leven op te bouwen. Nieuwe mensen die langzaam aan vrienden worden, nieuwe vrienden die me nog niet helemaal kennen, maar die me wel hun vriendschap schonken in een een tijd waarin ik het zo hard nodig had. Die mensen zijn zo veel waard!

Lange tijd zag ik geen toekomst. Dacht ik steeds vaker aan hoge flatgebouwen, spoorrails, of een andere “oplossing” voor mijn zwarte gedachten. Nu kan ik gelukkig zeggen dat die gedachten steeds vaker weg zijn. Helemaal weg zijn ze nog steeds niet altijd, maar ik kan nu wel zien dat de weg naar die toekomst toch lichter wordt. Zonnig kan ik het nog niet noemen, maar soms, nu het zwarte grijs geworden is, komt er heel stiekem ook wat licht door de grijze brij. En daar ga ik voor werken. Voor meer en meer licht, voor toekomstig kleur. Heel veel kleur in mijn leven.

In de toekomst wil ik weer de oude Esther zijn, die het leven wel leuk vindt, die plannen maakt en uitvoert. Die vertrouwen heeft in de toekomst en de zon weer ziet schijnen. Die weer interesse heeft in anderen, die er weer kan zijn voor anderen.

5 gedachtes over “Black Everyday

  1. Joh Esther, ik had natuurlijk wel meegekregen door je blog dat je nou niet echt heel vreselijk lekker in je vel zat de laatste tijd, maar zó somber, daar kijk ik toch van op – dat moet wel heel pittig zijn. Ik hoop dat de kleuren en de zon vasthoudend zijn en zich niet langer laten verdringen door de donkerte. En dat het lopen je weer dat vertrouwde lekkere gevoel van ‘vroeger’ geeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s