sponsorsDe opgedroogde modder van de N70Trail zat nog aan mijn schoenen, toen ik afgelopen zondag in de auto stapte naar Maastricht. Dat geeft wel aan hoe weinig ik off road heb gelopen de laatste weken en dat betekent dus ook totaal geen heuveltraining. Alles in het teken van Berlijn! Hoe het me zou vergaan vandag, geen idee! Maar eigenlijk maakte dat ook niet uit, want dat het een mooie dag zou worden, dat stond al vast.

De complete Fab5 was vandaag aanwezig bij de Sint Pieters BearTrail. Om te lopen, maar ook om de merken Xbionic en Vibram Five Fingers te promoten, de grote sponsoren van dit machtig mooie evenement van Raymond Beeren en zijn crew.

Gestoken in mijn kekke roze Xbionic outfit en mijn spyridonnetjes aan de voeten, stapte ik na een uurtje rijden uit bij de ENCI-groeve. 

IMG-20150920-WA0018

De Fab5 met Jan Smeets van LopersCompany Maastricht

Om 2 uur gingen de 19 en 32 km van start en aangezien ik vandaag watje speelde, startte ik een kwartier later op de 10 km. Tsja… Berlijn he….. De eerste 3 km dacht ik nog dat het een makkie zou worden. Lekker lopen, brede paden, beetje omhoog, beetje omlaag. Hoe moeilijk kon zo’n 10 km nou helemaal zijn? Totdat we dus opeens in een soort van file stonden. Blijkbaar moesten we een heuveltje af en die was nogal steil. Opschieten deed het niet, but who cares! Heelhuids beneden aangekomen kon ik weer heel even doorlopen, totdat er dus een helling kwam, waar we alleen stap voor stap omhoog konden. Achter elkaar, hijgend als trekpaarden in een tempo van nulkommaniks. En als je denkt dat dat steil was? Na een volgende bocht stond het weer stil. Een paar dames keken wel, maar hadden geen idee hoe omhoog. Ik wel. Op handen en voeten dus, hophophop, niet omlaag kijken en vooral niet stilstaan ivm uitglijdgevaar. En er volgenden nog meer van die tijgerbeklimmingen. Heerlijk! De lange afdaling daarna was ook genieten. Zo’n 1,5 km omlaag lopen, tempo maken en dan opeens weer terug zijn bij de start. Ow ja, we gingen die groeve nog in.

Ik had me niet echt een voorstelling gemaakt van die steengroeve. Hoe mooi zou dat nou kunnen zijn? Machines die mergelstenen uithakken, opgraven. Gewoon een extra rondje om die 10 km vol te maken. Dacht ik. Nou, mis! Verkeerd gedacht! Wat was die groeve mooi! Aan de ene kant die machines die nog aan het werk waren ook. Aan de andere kant de afgraving. Ik moest echt even stil staan. Dit moest op de foto!

DSC_0405

En dan draai je je om en zie je een fotograaf zitten. Even shirtje rechttrekken, glimlachen en duimen omhoog. Top trail!

SintPieter2

SintPieter

 

 

 

 

Nog even een heerlijke kuitenbijter van mul zand op de route en daarna echt het laatste stukje. Een laatste klimmetje omhoog, bochtje om en dan de finish. Na 10,7 km lekker lopen was ik weer bij de terug bij af. Achteraf blijk ik nummertje 99 te zijn geworden van de 198 dames. Middenmoot. Niet slecht, ik ben meestal 1 van de hekkensluiter op de trails. Zouden alle lange duurlopen en de fitness training van de laatste weken hier iets mee te maken hebben? Ik hoop het! Of kwam het gewoon omdat dit maar een 10 km was en ik wat meer durfde te geven?

De rest van de middag bracht ik door met wachten op de rest van de ambassadeurs die wel voor die 32km gingen! Het werd een top dag in Maastricht, mooie trail, vele bekenden, vele nieuwe ontmoetingen (hoi Alex, eindelijk live handje geschud 🙂 ). En hoewel ik begrepen heb dat de langere afstanden behoorlijk pittig waren, wil ik volgend jaar toch echt wel terugkomen. Maar dan niet een week voor een marathon, maar wel om langer te genieten van deze omgeving!

Maar nu eerst Berlijn!

keep-calm-and-go-to-run-the-berlin-marathon

Fab5, VFF, Xbionic

Stuwwal Trail 2015

Fab5, Trailrunning, Uncategorized, VFF, Xbionic

StuwwalJe zult maar “verplicht” door de sponsor trails “moeten” lopen…. Goh, wat een straf.
Nou, egnie! Gisteren liep ik de Stuwwal Trail in Oosterbeek en wat heb ik weer genoten! Samen met Paula, Camiel en Roald (4 van de Fab5 bij elkaar, Daniel we miss you!!) liepen we de 20 km trail. In onze supersonische xbionic-kleding en natuurlijk op de VFF!

FB_IMG_1433017469625

Camiel, Paula, Roald en ik nog fris en fruitig voor de start.

 

Ruim voor de start kwam ik Chiel en Janine tegen. Chiel zou ook lopen en Janine was er in haar rol van supersupporter. Het praatje van tevoren was zo gezellig, dat ik de tijd niet meer in het oog hield en ik me dus opeens moest gaan haasten voor de start. Snel trainingsjas en -broek uit, startnummer opspelden, tas inleveren en nog even naar de wc. Net op tijd nog om Paula, Camiel en Roald uit te zwaaien die in de 2e startgolf starten (er waren er 3) en daarna kon ik even tot rust komen (zennnn) voor ik mocht starten.

IMG_20150530_194828

Start van de Stuwwal Trail (foto van Janine)

Het begin is redelijk makkelijk, vlak, wat omlaag, fijn om de spieren warm te lopen. Maar ja, daarna begon het dus pas echt. Heuvel op, heuvel af, soms klimmen met handen en voeten omhoog, trapje op, trapje af. Vaak blij als ik boven was en dan heerlijk omlaag, maar ook afdalingen die zeer voorzichtig genomen werden, omdat het zo steil ging en ik graag rechtop wilde blijven staan. Maar man-o-man wat hadden we af en toe mooie uitzichten bovenop zo’n berg heuvel. Het was een goed aangegeven, hele mooie route met prima weer onderweg. Enige minpuntje was dat ik zo stom was geweest om geen water mee te nemen voor onderweg. Met een behoorlijk droge bek kwam ik aan bij de drankpost, waar ik heel dankbaar 3 bekertjes water naar binnen werkte. Tsja, ik wist dat er maar 1 drankpost zou zijn, maar door het slechte weer van die ochtend, dacht ik het wel te kunnen lopen zonder extra water, ik dacht dat het niet zo warm zou zijn. Domme beslissing achter af, maar ja… daar kun je onderweg dus niks meer aan veranderen, dus gewoon rustig doorgaan en me verheugen op de Erdinger na afloop 🙂

FB_IMG_1433017481576

Bijna bij de finish! (foto van Camiel)

En dan opeens loop je weer in het park, vlakbij het sportpark waar de start was. Ik herken de bloeiende rhododenderon, een meertje, een bruggetje. Ver kan het niet meer zijn. En als er dan opeens een man tussen de bomen vandaan stapt en me vertelt dat het nog maar een 500 m is, dan is het helemaal goed. Chiel begeleidt me op het laatste stukje terug naar de baan en dan geef ik op z’n slaks nog even gas, haal nog een paar dames in en finish na 19,5 km deze hele mooie, maar ook hele zware Stuwwal Trail. Een flesje water en een groot glas Erdinger is mijn beloning. Heerlijk!!

IMG_20150530_195051

Finish! (foto van Janine)

IMG_20150530_223919

Heerlijk tegen een droge strot! (foto van Janine)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

pannenkoekNa afloop nog een kort praatje met Chiel en Janine en daarna is het tijd voor de Fab5-traditie: pannenkoeken eten! Helaas moet Roald verstek laten gaan, maar samen met Camiel en Paula zitten we (ik met een dekentje om me heen) heerlijk op een terras een zeer smakelijke (HONGER!) pannenkoek naar binnen te werken.
Ja, echt heel vervelend die “verplichte” loopjes! Wanneer is de volgende???