Pijntjes, irritaties en overpeinzingen

breekbaar

Iedere keer, als ik ook maar iets aan mijn trainingen verander, is het weer raak: pijntjes en irritaties steken de kop op en het hardlopen  komt weer op een laag pitje te staan. Ik irriteer me daar mateloos aan en vraag me altijd af: waarom ik weer? waarom nu? hoe kom ik eraf? en vooral hoe kan ik het voorkomen??

Een paar maanden geleden bedacht ik dat het misschien wel zinvol was om weer eens naar de sportschool te gaan. Nu ik graag de overstap wil maken naar de langere (trail)afstanden, was het misschien wel verstandig om iets meer te doen aan conditie en core-stability. Zo gedacht, zo gedaan, dus werd ik weer lid van een fitness-clup en ging aan de slag.

De bootcamp-achtige training vond ik erg leuk. Groot pluspunt was dat deze buiten gegeven werd en niet binnen in de zwetende lucht van vele andere sportievelingen in de airco-ruimte. De oefeningen waren kort, maar krachtig en ik verwonderde me over het feit dat ik zo buiten adem kon zijn door een oefening die ik maar 45 seconden hoefde uit te voeren, waarna we 15 seconden “rust” hadden om naar de volgende oefening te lopen. In totaal ‘zo’n 9 oefeningen (9x 45 sec) en dan een paar minuten pauze om vervolgens de serie nog 2x af te werken. Leuk om te doen, pittig en in een groepje prima mensen.

Maar ja, ik kon er natuurlijk op wachten. Deze keer was de rechter achilles het er niet mee eens 😦 De korte, snelle bewegingen werden niet gewaardeerd door meneer en hij piepte. Eerst zachtjes, maar daarna steeds harder. Ik besloot mijn hardlooptrainingen iets te minderen en de bootcamp te stoppen. En gelukkig werd het piepen minder.

Maar ja, je bent lid van een sportschool, dus je wilt wel gaan sporten. Pilates leek ook wel leuk, liggend op een matje wat oefeningen doen. Dat kon niet mis toch? Nou…. bij mij dus wel. Al na 1 les was het raak. De dag erop ging ik intervallen, en pats de linkerkuit vond het genoeg. Ja, we hadden de dag ervoor languit liggende op ons matje de beenspieren aangepakt, maar echt niet zo extreem. Maar goed, blijkbaar de combinatie toch te veel van het goede en in plaats van de hardlooptraining afmaken, sjokte ik terug. Paar daagjes rust dacht ik toen nog….. ondertussen duurt het al dik een week!!

Ben ik nou echt zo’n zwak poppetje dat met de minste extra training meteen een pijntje oploopt? Ik noem het bewust geen blessure, want ik daar heb ik dus echt geen zin in. Pijntjes gaan sneller over!!

Stoppen bij de sportschool wil ik liever niet (al sloot ik bewust geen jaar-abonnement af, maar een maandelijkse zodat ik ieder moment zou kunnen stoppen, vooruitziende blik??) en extra core-stability (pilates, fitness, ed) zou toch geen kwaad moeten kunnen? Wat-o-wat kan ik naast het hardlopen doen, om het hardlopen te ondersteunen, zonder weer een pijntje op te lopen? Het is een overpeinzing die me de laatste dagen flink bezig houd. Enne… wie het antwoord weet, mag het zeggen!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Pijntjes, irritaties en overpeinzingen

  1. mmmm helaas ik kan je niet adviseren. Zit zelf weer voor de 5e, of 6e? keer in de lappenmand. En ik ben notabene ook nog van plan om met Pilates te gaan beginnen om de boel te ontspannen cq sterker te maken. tja wellicht Yoga. Als Pilates me niet gaat bevallen ga ik dat doen. Ik hoop voor jou dat je snel weer helemaal fit bent.

  2. Ai vervelend… Is zwemmen niets voor je? Daar train je juist je bovenlijf en je “core” goed mee en is niet zo explosief.

    Succes met weer pijnvrij worden..

  3. Core-stability oefeningen zouden echt wel moeten kunnen maar bootcamp is duidelijk weer iets anders. Ik zag ze afgelopen zaterdag bij ons in het park ook bezig en ik dacht die hebben morgen een dijk van een spierpijn. Beterschap!

  4. jacolien1965 zegt:

    Tja, het enige alternatief dat ik ook kan bedenken, is: zwemmen, of aquajoggen – schijnt enorm goed voor je conditie te zijn. En wat Tiny ook zegt: op zich lijkt het werken aan je core-stability me weinig kwaad te kunnen – dat zou juist eerder andere pijntjes moeten voorkomen.

    En verder: kennelijk wil je toch te snel, hoe lullig dat ook is. Je hebt het vast al weleens eerder gehoord, maar conditie en spieren bouw je aardig snel op, maar het kost behoorlijk wat tijd om je pezen en botten aan een andere, dan wel hogere, belasting te laten wennen. En de Fantomes was je eerste 25km-‘wedstrijd’ toch? Dat hakt er aardig in, denk ik, zeker die afdalingen daar. Als je het je kunt permitteren: je benen met enige regelmaat laten masseren. Al is het alleen al om dreigende problemen in een vroeg stadium te kunnen onderkennen.

  5. langzaamaan zegt:

    Ik ken dat… Pijntjes enzo, niet zozeer omdat ik iets anders heb geprobeerd, maar wel als ik weer eens teveel wil… Misschien moet je toch gewoon doorgaan met je Bootcamp en/of sportschool en het wat meer tijd gunnen, je lichaam moet er best aan wennen, andere bewegingen, en gaat protesteren, ik zou zeggen, probeer het nog even 🙂

  6. Fietsen!
    Core stability kan natuurlijk nooit kwaad, daar hoef niet perse voor bij een fitnessclub of bootcamp te zitten. Gewoon thuis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s